KÜNYE
Danıştay 9. Daire Başkanlığı 2019/2722 E., 2021/7414 K.·T.C. Danıştay Dokuzuncu Daire
- Karar tarihi
- 28 Aralık 2021
- Esas No
- 2019/2722
- Karar No
- 2021/7414
- Temyiz eden (davalı)
- … Büyükşehir Belediye Başkanlığı
- Vekili
- Av. …
- Karşı taraf (davacı)
- … İnşaat A. Ş.
- Vekili
- Av. ….
Karar Metni
314 kelime·2 dk okuma·4 bölüm
İstemin konusu
Davacı şirketin, Ankara ili Gölbaşı ilçesi. Mahallesi … ada … sayılı parselde kayıtlı bulunan ve park olarak ayrıldığı belirtilen alanı … tarihinden itibaren işgal ettiğinden bahisle 2015 yılına ilişkin salınan işgal harcının kaldırılması istemiyle açılan davayı; uyuşmazlığa konu yerin, anılan tarihten itibaren sürekli işgal edildiğine dair yoklama fişi veya tutanağa dayalı somut herhangi bir tespitin bulunmadığı, dolayısıyla, işgal süresinin ne kadar olduğu,
işgalin belirtilen alanın ne kadarlık kısmında ve ne suretle yapıldığının açık ve net olarak ortaya konulamadığı görüldüğünden, somut bilgi ve belgeye dayanmaksızın işgalin 26/07/2015 tarihinden itibaren kesintisiz gerçekleştiği ileri sürülerek geçmişe dönük olarak salınan işgal harcında hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle kabul eden. Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:…. sayılı kararına karşı davalı tarafından yapılan istinaf başvurusunu reddeden.
Bölge İdare Mahkemesi …. Vergi Dava Dairesinin …. tarih ve E:…, K:… sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI
Kamuya ait alanı 26/07/2015 tarihinden itibaren işgal eden davacı adına salınan işgal harcında hukuka aykırılık bulunmadığı iddiasıyla kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI
Yasal dayanaktan yoksun olan temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır. DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
Danıştay 9. Daire, E. 2019/2722, K. 2021/7414, 28 Aralık 2021 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama