Danıştay 9. Daire E.2019/2888 K.2022/832

Dava konusu istem: Davacı adına, bir adet gayrimenkul satışından elde ettiği hasılatı satış bedelini düşük göstermek suretiyle kayıt ve beyan dışı bıraktığı, üç yıl süreyle kiralanan şube iş yerinin tadilatına ait özel maliyet bedelinin kira süresine göre eşit yüzdelerle itfa etmesi gerekirken iki yıl içerisinde itfa etmek suretiyle fazladan amortisman ayırdığı, özel fonlar hesabında olup, sermaye artırımında kullanılan hasılatın, sermayeye eklenmeden önce kurumlar vergisi matrahına ilave edilmesi gerektiği yolundaki vergi inceleme raporuna dayanılarak 2014 yılı için re'sen tarh edilen kurumlar vergisi ile kesilen bir kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; düşük bedelle gayrimenkul satışı sebebi ile kayıt dışı bırakılan hasılat yönünden yapılan değerlendirme neticesinde, anılan gayrimenkulün bulunduğu site içerisinde yer alan diğer dairelerin satılık ilanları dikkate alınarak satışın gerçeği yansıtmadığının kabulü ile alıcının eşinin banka hesabından satış tarihinde çekmiş olduğu tutarın sadece 100.000,00 Eurosunu konut alışı için eşine verdiğini beyan etmesine rağmen, aksini ispatlamaya yönelik herhangi bir veri olmaksızın çekilen tutarın tamamının konut satışında kullanıldığına karine oluşturduğu kanaatiyle, eksik,

somut veri içermeyen, kanaat ve varsayıma dayalı hazırlanan rapordaki veriler kullanılarak yapılan cezalı tarhiyatın bu kısmında hukuka uyarlık görülmediği; sermaye artırımı bakımından ise, söz konusu hasılatın 5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu'nun “İstisnalar” başlıklı 5. maddesinin (1). fıkrasının (e) bendinde düzenlenen taşınmaz satışı istisnası kapsamında yapılan satıştan elde edilen hasılat olduğunun alışıldığı, davacı şirket tarafından 2012 yılı içerisinde satışı yapılan gayrimenkulden 88.753,16 TL satış kazancı elde edildiği, ortaya çıkan karın %75 kısmının bu davanın konusunu oluşturduğu,

bu karın 549-Özel fonlar hesabında tutulduğu ve 2014 yılında ise sermayeye eklendiği görüldüğünden, mevzuat gereği Kurumlar Vergisinden istisna kapsamında olan bu tutar üzerinden cezalı vergi tarh edilmesinde hukuka uyarlık görülmediği; özel maliyetlere ilişkin olarak ilgili dönemde fazladan amortisman ayrıldığına yönelik kısmı bakımından yapılan değerlendirmede ise, davacı şirketin 2013 yılında 3 yıllığına kiralamış olduğu şube işyerinde yaptırılan tadilat işlerine ait toplam 11.470,00 TL için amortisman hesaplarından 2013-2014 yılı kayıtları ile düştüğünün görüldüğü,

ancak özel maliyetlerin kira veya işletme hakkı süresine göre eşit yüzdelerle itfa edilmesi gerektiği, bu kapsamda 2013 ve 2014 yıllarında fazladan 3.823,33 TL amortisman ayrıldığı sabit olduğundan bu tutarın kurumlar vergisi matrahına kanunen kabul edilmeyen gider olarak ilave edilmesinde hukuka aykırılık görülmediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmiş, dava konusu tarhiyatın gayrimenkul satışından elde edilen hasılatın bir kısımının kayıt dışı bırakılması ile sermaye artırımında kullanılan hasılatın kurumlar vergisi matrahına eklenmesinden kaynaklanan kısmı kaldırılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının tarhiyatın gayrimenkul satışından elde edilen hasılatın bir kısımının kayıt dışı bırakılması ile sermaye artırımında kullanılan hasılatın kurumlar vergisi matrahına eklenmesinden kaynaklanan kısmının kaldırılmasına ilişkin hüküm fıkrasının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların kararın bu kısmının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle davalı idarenin bu kısma yönelik istinaf başvurusunun reddine karar verilmiş;

özel maliyetlere ilişkin fazladan ayrılan amortismandan kaynaklanan kısmı bakımından ise, 2013 yılında fazladan ayrılan amortisman tutarının 2014 yılı kurumlar vergisi matrahına ilave edilmesinin mümkün olmadığı gerekçesiyle davacının istinaf başvurusunun kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilip, Vergi Mahkemesi kararının 1.911,66 TL matrah farkına ilişkin hüküm fıkrası kaldırılarak, davanın bu kısmının kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacının defter ve belgelerinin kendisi aleyhine delil teşkil ettiği, dava konusu tarhiyatın somut delillere ve vergiyi doğuran olayın gerçek mahiyetinin esas alınmasına dayalı olduğu iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.