Danıştay 9. Daire E.2019/3618 K.2022/204

Dava konusu istem: Davacı kooperatif adına, ortaklardan tahsil edilen üye aidatları ile bu aidatlara ilişkin gecikme faizi ve gecikme zammının, vergiye tabi bir kazanç unsuru olarak değerlendirilmesi ve diğer gelirlerle birlikte hasılata dahil edilerek kurum matrahının tespitinde dikkate alınması gerektiği yolunda düzenlenen vergi tekniği raporu esas alınarak hazırlanan vergi inceleme raporuna dayanılarak re'sen tarh edilen; tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle artırılan bir kat vergi ziyaı cezalı 2014/Ekim-Aralık dönemi geçici verginin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; geçici vergi (aslı) yönünden; ihbarnamede, mahsup dönemi geçtiği için geçici vergi aslının tahakkuk ettirilmeyeceğinin belirtilmesi nedeniyle bu kısım yönünden hüküm kurulması halinde hukuken sonuç doğurması olanaklı bulunmadığından, bu kısım yönünden istemin incelenmeksizin reddi gerektiği, tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle artırılan vergi ziyaı cezası yönünden ise;

davacı kooperatifin kooperatif gelirlerinin her yıl sosyal tesisten elde edilen kira gelirleri, üyelerden toplanan aidatlarla üyelere verilen su karşılığında alınan bedeller ve bunların zamanında ödenmemesi sonucunda tahsil olunan gecikme faizi ve zamlarından oluştuğu, kooperatifin bunun dışında herhangi bir ticari faaliyetinin veya bir başka gelirinin bulunmadığı, kooperatif tarafından site sakinlerine bahçe düzenlemesi ve bakımı, yeşil alanların sulanması vb. gibi hizmetlerin verildiği, bu hizmetler için yapılacak harcamaların sayılan gelir kalemlerinden karşılandığı,

hiçbir ticari faaliyeti olmayan ve normal bir apartman gibi yönetilen sadece sitede oturan üyelerine hizmet etmenin dışında bir amacı ve örgütlenmesi olmayan kooperatifin, ortaklarının ortak ihtiyaçlarının giderilmesi amacıyla sunduğu hizmetler karşılığında tahsil ettiği aidatları ve su bedelleri ile bu bedellerin zamanında ödenmemesi sonucunda alınan gecikme faizlerinin ticari mahiyet taşımadığı, davacı kooperatif açısından vergilendirilecek bir gelir unsuru bulunmadığından,

vergi ziyaı cezalı tarhiyatta yasal isabet bulunmadığı gerekçesiyle geçici vergi (aslı) yönünden davanın incelenmeksizin reddine, tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle artırılan vergi ziyaı cezası yönünden davanın kabulüyle anılan vergi ziyaı cezasının kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Dava dosyası kapsamında yer alan bilgi ve belgeler dahilinde yapılan inceleme neticesinde, Vergi Mahkemesi kararının, usul ve esas bakımından hukuka uygun olduğu belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 6545 sayılı Kanunla değişik 45/3. maddesine istinaden davalının istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Ortaklardan alınan üye aidatları için gelir kaydı yapılmadığı ve fatura ve benzeri bir belge düzenlenmediği, kafeterya ve market kira gelirlerinin olması nedeniyle bu ortak dışı işlem için kurumlar vergisi mükellefiyetinin bulunduğu, bu nedenle üyelerden toplanan aidatların, vergiye tabi kazanç olarak değerlendirilmesi ve diğer gelirlerle birlikte hasılata dahil edilerek beyan edilmesi gerektiği iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.