Danıştay 9. Daire E.2019/3702 K.2022/2860

Dava konusu istem: Asıl borçlu … Kimya Isı Sistemleri Mak. İnş. Mob. Gıda Tur. San.Tic.Ltd.Şti.'ye ait vergi borçlarının tahsili amacıyla ortak sıfatıyla davacı adına düzenlenen … tarih ve …ve … sayılı ödeme emirlerinin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; Mahkemenin 24/04/2018 tarihli ara kararıyla, davalı idareden, dava konusu ödeme emri içeriği amme alacaklarının asıl amme borçlusu şirket nezdinde kesinleşme sürecinin izahı ile şirket adına düzenlenen ödeme emirlerinin tebliğine ilişkin ilgili tebliğ alındılarının birer örneğinin ibrazının istenildiği, ibraz edilen tebliğ alındılarının incelenmesinden asıl amme borçlusu şirket adına düzenlenen ödeme emirlerinin usulüne uygun bir şekilde tebliğ edilmediği anlaşıldığından davacının şirket ortağı olarak sorumluluk şartlarının mevcut olmadığı, adına düzenlenen ödeme emirlerinde hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle davanın kabulüne, dava konusu ödeme emirlerinin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanun'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Yapılan işlemlerin usul ve yasaya uygun olduğu iddiasıyla kararın temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NİN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.