Danıştay 9. Daire E.2019/4584 K.2022/1793

Dava konusu istem: Davacı tarafından; İstanbul İli, Büyükçekmece İlçesi, ...Mahallesi'nde bulunan taşınmazlarına ilişkin tahakkuk eden 2018 yılı emlak vergisi ve çevre temizlik vergisi tahakkukunun iptali istemiyle yapılan başvurunun reddine yönelik ...tarih ve ...sayılı işlemin iptali ile 6360 sayılı On Dört İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmi Yedi İlçe Kurulması ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un geçici 1. maddesinin 15. fıkrasında düzenlenen muafiyetlerin taraflarına uygulanması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: .... Vergi Mahkemesinin ...tarih ve E:..., K:...sayılı kararıyla.

2018 yılı emlak vergisi ve çevre temizlik vergisi 1.taksit tutarının ödendiğinden bahisle davaya tam yargı davası şeklinde devam edilmesi istenilmişse de davayı genişletme ve değiştirme yasağı uyarınca dava dilekçesinde iadesi istenilmeyen bir meblağın bilahare verilecek dilekçeyle istenilmesi veya davanın türünün değiştirilmesi mümkün olmadığından, bu istem yerinde görülmediği,

davacının kendilerine muafiyet uygulanması talebine ilişkin kısmını, davacının ...tarih ve ...sayılı dilekçesinde 2018 yılı için muafiyet talebinin olmadığı görüldüğünden ve bu muafiyet talebi hakkında doğrudan Mahkemelerinden talepte bulunulduğundan ve idari işlem mahiyetinde yargı kararı verilemeyeceğinden, bir idari işlemin iptalinden ziyade doğrudan idari işlem tesis ettirilmeye yönelik bu istemin incelenmeksizin reddi gerektiği;

...tarih ve ...sayılı işlemin iptali istemi yönünden ise, davacıya ait taşınmazın bulunduğu köy, tüzel kişiliği kaldırılarak mahalleye dönüştürüldüğünden, ilgili kanuni düzenlemeler uyarınca 6360 sayılı Kanun'un yürürlüğe girdiği tarihten itibaren altı yıl süreyle emlak vergisi ve çevre temizlik vergisinin tarh ve tahakkuk etmesine rağmen tahsil edilmeyeceği, mükellefiyete ilişkin yükümlülüklerin ise devam edeceği sonucuna ulaşıldığından, dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı,

diğer yandan, davacı tarafından ödenen vergilerin 213 sayılı Vergi Usul Kanun'u uyarınca düzeltme-şikayet yolu işletilerek istenebileceği gerekçesiyle davanın kısmen reddine, kısmen incelenmeksizin reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

6360 sayılı Kanun’un tanıdığı muafiyetlerin taraflarına da uygulanması gerektiği, yapılan tahakkukların hukuka aykırı olduğu iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Davacı tarafından, İstanbul İli, Büyükçekmece İlçesi, ...Mahallesi'nde bulunan taşınmazlarına ilişkin tahakkuk ettirilen 2018 yılı emlak vergisi, taşınmaz kültür varlıklarının korunmasına ait katkı payı ve çevre temizlik vergisinin iptali ile ihtirazi kayıtla ödenen tutarın yasal faiziyle iadesi istemiyle yapılan başvurunun reddine yönelik ...tarih ve ...sayılı işlemin iptali istemiyle açılan davayı;

dava konusu işlemin ödenen vergilerin iadesine ilişkin kısmı yönünden kabul edip, ödenen tutarın yasal faiziyle iadesine hükmeden, kalan kısım yönünden reddeden Vergi Mahkemesi kararına karşı davacı tarafından yapılan istinaf başvurusunu reddeden ...Bölge İdare Mahkemesinin ...tarih ve E:..., K:...sayılı kararının, Dairemizin 12/05/2022 tarih ve E:2020/4641, K:2022/1792 sayılı kararı ile onandığı görüldüğünden ve temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olduğundan, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.