Danıştay 9. Daire E.2019/5300 K.2022/1710

Dava konusu istem: Davacının maliki olduğu, İstanbul İli, Büyükçekmece İlçesi, ... Mahallesi, .. Caddesi, ... sayılı parselde bulunan taşınmazına ait 2018 yılı emlak vergisinin, 2017 yılında uygulanan birim değerinin %50’sini aştığından bahisle tahakkukun iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla.

Emlak Vergisi Kanununun Geçici 23. Maddesinde "(Ek: 28/11/2017-7061/35 md.) Takdir komisyonlarınca 2017 yılında 2018 yılı için takdir edilen asgari ölçüde arsa ve arazi metrekare birim değerleri, 2017 yılı için uygulanan birim değerlerinin %50’sinden fazlasını aşması durumunda, 2018 yılına ilişkin bina ve arazi vergi değerlerinin hesabında, 2017 yılı için uygulanan asgari ölçüde arsa ve arazi metrekare birim değerlerinin %50 fazlası esas alınır.

Takip eden 2019, 2020 ve 2021 yıllarında 29 uncu madde kapsamında bina ve arazi vergisi matrahları ile asgari ölçüde arsa ve arazi metrekare birim değerleri bu şekilde belirlenen değerler üzerinden hesaplanacağının belirtildiği, dosyasının incelenmesinden, davacı şirkete ait bulunan ve bulunduğu mahal itibariyle 2017 yılında toplam 30.140,00 TL emlak vergisi ve 3014,00 TL kültür varlıkları koruma katkı payı tahakkuk ettirilen taşınmaz için, 2018 yılında ...

Caddesine ilişkin tespit olunan arsa metrekare birim değerinin dikkate alınması sonucunda toplam 175.056,00 TL tutarında yapılan emlak vergisi tahakkuku ve toplam 17.505,60 TL tutarında yapılan kültür varlıkları koruma katkı payı tahakkukunun ettirildiği görüldüğünden, uyuşmazlıkta davacı şirkete ait taşınmaz için 2018 yılında uygulanacak arsa metrekare birim değerindeki artışın bir önceki yıla göre % 50'yi aşması halinde % 50 oranının dikkate alınarak tahakkuk ettirilmesi gerekirken,

daha yüksek tutardaki bir takdir kararının doğrudan esas alınması suretiyle yapılan dava konusu tahakkuklarda hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle davanın kabulüne, tahakkukların kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının davanın kabulüne ilişkin hüküm fıkrasında hukuki isabetsizlik bulunmadığından davalı belediyenin kararın bu kısmına karşı yaptığı istinaf başvurusunun reddi gerektiği, davacının vekalet ücretine ilişkin istinaf istemi yönünden ise, davacı şirketin vekili aracılığıyla takip ettiği ve kararda da davacı vekilinin adının belirtildiği anlaşıldığından,

davanın kabulüne karar verildiği halde davacı şirket vekili lehine vekalet ücretine hükmedilmemesinde hukuka uygunluk görülmediği gerekçesiyle davanın kabulüne ilişkin hüküm fıkrası hukuka uygun bulunduğundan, davalı belediyenin istinaf başvurusunun reddine, davacının vekalet ücreti yönünden yaptığı istinaf başvurusunun kabulü ile, 1.512,00.-TL vekalet ücretinin ve 158,70-TL istinaf giderinin davalı belediyeden alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Cadde ve sokakların başlangıç ve bitim yerlerinin tespiti ve isimlendirmesine yönelik alınan ... tarih ve ... sayılı İstanbul Büyükşehir Belediye Meclis Kararına göre davacı mülkiyetinde bulunan taşınmazın işlem gördüğü cadde adının ... Caddesi olarak tespit edildiği, bahse konu kararın 2018 yılı için uygulamaya alınması sonucunda dava konusu tahakkukların yapıldığı, keşif ve bilirkişi incelemesi yapılmadan verilen kararın hukuka aykırı olduğu iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Yasal dayanaktan yoksun olan temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.