Danıştay 9. Daire E.2019/5767 K.2022/441

Dava konusu istem: Davacı adına, taşınmaz satışından elde ettiği ticari kazancı kayıt ve beyan dışı bıraktığı yolunda düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak 2014 yılı tüm dönemleri için re'sen tarh edilen bir kat vergi ziyaı cezalı geçici verginin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...Vergi Mahkemesinin ...tarih ve E:..., K:...sayılı kararıyla. Gelir Vergisi Kanunu'nun 106. maddesinde; gelir vergisinin mükellefin ikametgahının bulunduğu mahal vergi dairesince tarh edileceğinin düzenlendiği, idari işlemlerin yetkili idari makamlarca yapılmasının esas olduğu, işyeri bulunmayan davacının ...Mahallesi ...Sk.

No:...adresinde ikamet ettiği, ancak potansiyel mükellefiyet kaydını oluşturan Hızırbey Vergi Dairesi Müdürlüğünce vergilendirme işlemi yapıldığı, bu durumda vergilendirme işleminin davacının ikametgah adresine göre tarha yetkili İstanbul Vergi Dairesi Başkanlığına bağlı Küçükköy Vergi Dairesi Müdürlüğünce yapılması gerekmesine karşın Trabzon Vergi Dairesi Başkanlığına bağlı Hızırbey Vergi Dairesi Müdürlüğü tarafından tarh edilen vergi ziyaı cezalı geçici vergilerde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, vergi ziyaı cezalı geçici vergilerin kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu, kararın kaldırılmasını gerktiren bir neden bulunmadığından istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacının taşınmaz satışını kayıt ve beyan dışı bıraktığı, Hızırbey Vergi Dairesinin yetkili olduğu, Anayasada yer alan idarenin bütünlüğü ilkesi uyarınca ihbarnamenin sırf bu nedenle iptalinin kamu yararına ve hakkaniyete aykırı bulunduğu iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.