Danıştay 9. Daire E.2019/6251 K.2022/339

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, takdir komisyonu kararına dayanılarak re'sen tarh edilen 2016/Ocak dönemine ilişkin damga vergisi ile tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle kesilen bir kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:. Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:… , K:… sayılı kararıyla; davacı şirket ile. Kimyasalları Makina İnşaat Gıda İmalat İthalat İhracat Sanayi Limited Şirketi arasında imzalanan 10/05/2010 tarihli sözleşmeye istinaden, davacı şirketin, 2010 yılından itibaren.

Kimyasalları Makina İnşaat Gıda İmalat İthalat İhracat Sanayi Limited Şirketi'nden emtia alımında bulunduğu, zira, bu hususa ilişkin olarak 2012 yılı hesaplarının incelenmesi neticesinde davacı şirket hakkında düzenlenen … tarih ve … sayılı vergi inceleme raporunda da; … tarih ve … sayılı vergi tekniği raporu ile.

Kimyasalları Makina İnşaat Gıda İmalat İthalat İhracat Sanayi Limited Şirketi'nin 2010 yılından itibaren davacı şirkete yüklü miktarda satışları olduğunun ayrıntılı fatura dökümlerine yer verilmek suretiyle ortaya konulduğu tespitinde bulunulduğundan, dava konusu tarhiyata esas alınan 10/05/2010 tarihli ürün alış-satış sözleşmesinin düzenlendiği tarihten sonraki dönemlerde de hükümlerinden faydalanıldığından damga vergisine tabi olduğu anlaşılmakla, söz konusu sözleşmenin Mahkememizin E:..., ..., ..., ..., ...,

... esaslarına kayıtlı dava dosyalarına ispat vasıtası olarak sunulduğu ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 114/4. maddesinde yer alan "Damga vergisine tabi olup vergi ve cezası zamanaşımına uğrayan evrakın hükmünden tarh zamanaşımı süresi dolduktan sonra faydalanıldığı takdirde mezkür evraka ait vergi alacağı yeniden doğar." hükmüne ilişkin şartların olayda gerçekleştiği sonucuna varıldığından, davacı adına re'sen tarh edilen bir kat vergi ziyaı cezalı damga vergisinde hukuka aykırılık bulunmadığı; vergi ziyaı cezasına tekerrür hükümleri uygulanmasına ilişkin kısım yönünden.

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 339. maddesi uyarınca vergi ziyaı cezasının tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle arttırılabilmesi için, tekerrür hükümleri uygulanarak ceza kesilmesi gereken sonraki eylemin, ilk eylem için kesilen cezanın kesinleşme tarihini takip eden yılın başından sonra gerçekleşmiş olması gerektiği, olayda ise Kanun'un tekerrür uygulaması için öngördüğü şartların gerçekleşmediği görüldüğünden hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine, vergi ziyaı cezasının tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle arttırılan kısmının kaldırılmasına,

bir kat vergi ziyaı cezalı damga vergisi yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının kabule ilişkin hüküm fıkrasının hukuka uygun olduğu belirtilerek davalının istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

213 sayılı Vergi Usul Kanunu ile 3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu'nun muhtelif maddelerinden bahsedilerek, sahte faturalarda gösterilen katma değer vergisinin indirilemeyeceği iddiasıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ … 'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.