Danıştay 9. Daire E.2019/6798 K.2021/322

İstemin konusu

Davacı adına, …Vergi Dairesi Müdürlüğü'nün … vergi numaralı mükellefi …'den aldığı faturaların sahte olduğu yolunda düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak 2010/Nisan, Mayıs, Haziran, Kasım dönemleri için re'sen tarh edilen katma değer vergisi ile kesilen üç kat vergi ziyaı cezası ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353/1. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istemiyle açılan davayı Danıştay Dokuzuncu Dairesince cezalı tarhiyat yönünden verilen bozma kararına uymak suretiyle reddeden … Vergi Mahkemesi'nin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

DAVALI İDARENİN İDDİALARI

Re'sen tarh edilen katma değer vergileri ve kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka aykırılık bulunmadığı iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.

DAVACININ İDDİALARI

Katma Değer Vergisi Kanunu'nun 29. Maddesine göre işlem yapılmış olup, yapılan tarhiyatın hukuka uygun olmadığı, idare kendi lehine işlem yaparken gerçek kabul ettiği faturaları mükellef aleyhine işlem yaparken aynı faturaları sahte olarak kabul ederek yapılan işlemin hukuka uygun olmadığı iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMALARI

Taraflarca savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ: İleri sürülen iddialar Vergi Mahkemesi kararının bozulmasını gerektirecek nitelikte bulunmadığından, temyiz istemlerinin reddi gerekeceği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

Vergi mahkemesi kararlarının Danıştay tarafından bozulması halinde yeniden verilecek kararlara karşı yapılacak temyiz başvuruları vergi mahkemesince bozma esaslarına uyulmuş olup olmadığı yönünden incelenebileceğinden ve olayda, Vergi Mahkemesince bozma kararına uyularak karar verildiği anlaşıldığından, davacı temyiz isteminin reddi gerekmektedir.

Davalı idarenin temyiz istemine gelince;

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 46. maddesinde; Danıştay Dava Daireleri ile İdare ve Vergi Mahkemelerinin nihai kararlarının, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi Danıştay'da temyiz edilebileceği hükme bağlanmış ise de kanun yoluna başvuran tarafın, aleyhine kanun yoluna başvurduğu kararın bozulmasını talep etmesinde ve kararın bozulmasında korunmaya değer hukuki bir menfaatinin bulunması şarttır.

Olayda, Mahkemece verilen bozma kararına uyularak cezalı tarhiyat yönünden davanın reddine karar verildiğinden, bu kararı temyiz hakkı davacıya ait olup karşı taraf durumunda olan idarenin bu kararla hukuki menfaatinin zedelendiğinden söz edilemez. Danıştay Dokuzuncu Dairesinin 20/12/2018 tarih ve E:2018/7615, K:2018/10912 sayılı kararıyla vergi mahkemesi kararının 213 sayılı Vergi Usul Karunu'nun 353/1 maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasına ilişkin hüküm fıkrasının da onandığı görüldüğünden kesinleşen bu kısım hakkında da davalının temyiz iddialarının incelenmesine olanak bulunmamaktadır.