Danıştay 9. Daire E.2019/7017 K.2022/1561

Dava konusu istem: … Gıda ve Dış Ticaret Limited Şirketinin vergi borçlarının tahsili amacıyla, kanuni temsilci sıfatıyla davacının … Bankası hesaplarına uygulanan haciz işleminin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; davacının 23/09/2010 ile 05/11/2010 tarihleri arasında şirketi münferiden temsile yetkili kılındığı, dava konusu haczin dayanağı borçların 2010 hesap dönemine ilişkin süresinde verilen beyan üzerine tahakkuk eden kurumlar vergisi, damga vergisi, 2010/10-12 dönemine ilişkin gecikme zammı ile 2010 dönemi için kesilen özel usulsüzlük cezası olduğu, kurumlar vergisi ile geçici verginin beyan edildiği ve ödenmesi gerektiği dönemlerde davacının şirketi temsil yetkisine haiz olmadığı,

özel usulsüzlük cezasının kesildiği ve ödenmesi gerektiği tarih dikkate alındığında ise davacının kusurundan ve sorumluluğundan bahsedilemeyeceği gerekçesiyle davanın kabulüne dava konusu haciz işleminin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Kamu alacağının tahsili aşamasında, tahsilata ait işlemdeki hukuka aykırılıklar incelenebilecekken şirket hakkındaki tarhiyat aşamasının incelenmesi suretiyle verilen kararın hukuka aykırı olduğu iddiasıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.