Danıştay 9. Daire E.2019/7111 K.2022/2781

Dava konusu istem: Davacı adına,Tas. Hal. … Elek. Malz. San. Tic. Ltd. Şti.' nin vergi borçlarının tahsili amacıyla şirket kanuni temsilci sıfatıyla düzenlenen … tarih … sayılı ödeme emirlerinin iptali istenilmektedir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:.

Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; davacının 06.03.2002 tarihinde 10 yıl için şirket müdürü olarak seçildiği ve Ticaret Sicilinde bu hususun tescil edildiği, ayrıca asıl amme borçlusu şirketin 01.04.2010 tarihinde tasfiyeye girmesi ile de tasfiye memuru olarak davacının seçildiği ve Ticaret Sicil Gazetesi'nde bu hususun ilan edildiği, dava konusu ödeme emirleri içeriğindeki borçlara ilişkin asıl amme borçlusu şirket hakkında düzenlenen ödeme emirlerinin farklı tarihlerde bizzat kanuni temsilci olan davacıya usulüne uygun bir şekilde tebliğ edildiği,

şirket hakkında 09.06.2010, 05.03.2014, 19.10.2015 tarihlerinde mal varlığı araştırması yapıldığı, şirket adına kayıtlı … ve … plakalı araçların dışında herhangi bir malvarlığına rastlanılmadığı, anılan araçlardan … plakalı araca fiili haciz yapılıp 02.01.2014 tarihinde 3.450,00 TL bedelle satıldığı, … plakalı aracın trafikten çekildiği, … plakalı araca ise yakalamalı haciz şerhi konduğu halde halen 2009 tarihinden beri yakalanamadığı,

… plakalı araç yakalansa dahi aracın satışı sonrasında, satış giderleri, aracın aynından doğan borçlar, rehin şerhi ve davalı idarenin araç üzerindeki haczinin sırası dikkate alındığında, davalı idarenin alacağına sıra gelmeyeceği ve bunun dışında herhangi bir malvarlığına rastlanılamaması nedeniyle amme alacağının tahsilinin mümkün olmadığı görülmüştür.

Bu durumda, davacının, 06.03.2002 tarihinden itibaren şirket tasfiyeye girene kadar ve devamında tasfiye memuru sıfatıyla kanuni temsilcisi olması karşısında, borcun ait olduğu dönemde 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 10. maddesi kapsamında sorumluluğu bulunduğu açık olduğundan, dava konusu ödeme emirlerinde hukuka aykırılık bulunmadığından davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanun'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Temyiz isteminin kabulü gerektiği iddiasıyla kararın bozulması

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.