Danıştay 9. Daire E.2020/1220 K.2022/3474

Dava konusu istem: Davacı şirketin 2018 yılında serbest bölgede istihdam ettiği personelin ücret ödemeleri ile ilgili olarak tecil edilen gelir (stopaj) vergisinin terkini talebinin reddine dair … tarih ve … sayılı işlemin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; davacı tarafından idareye sunulan yeminli mali müşavir tasdik raporunun incelenmesinden, baharat sterilizasyonu ve üretimi işi ile uğraşan davacı şirketin, … tarih … sayılı kapasite raporuna sahip olduğu, satın alınan baharatların sterilizasyonun sağlandığı, ilgili yılda elde edilen ürünlerin toplam FOB bedelinin % 85'ini aşan miktarının yurt dışına ihraç edildiği, hammadde olarak alınan baharatların çoklu işlemlerden geçirilmesi akabinde son mamul haline getirildiği, şirket faaliyetinin üretime yönelik olduğu ve fason imalat kapsamında olmadığı anlaşıldığından,

istihdam edilen personele ödenen ücretlerin ilgili dönem itibarıyla gelir vergisinden istisna olması gerektiğinden dava konusu işlemde isabet bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu belirtilerek, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanun'un 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

İstinaf dilekçesinde belirtilen nedenlerle usul ve yasaya aykırı olduğu iddia edilen kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.