Danıştay 9. Daire E.2020/161 K.2022/2362

Dava konusu istem: Davacının banka hesaplarına uygulanan ihtiyati haczin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; olayda, davacı hakkında üç kat vergi ziyaı cezası kesilmesini gerektiren sahte belge kullanımı ve düzenlemesi fiilleri yönünden incelemeye başlandığı, diğer taraftan ihtiyati haciz aşamasının, geçici bir koruma tedbiri olması hasebiyle, işin esasına müteallik olan hususlardan bağımsız bir hukuki düzenleme olduğu, bu nedenlerle davacıya ait banka hesapları üzerine uygulanan ihtiyati haciz işleminde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararı hukuka ve usule uygun olduğundan, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanun'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

İhtiyadi haciz işlemine dayanak alınan sahte belge düzenleme ve kullanma olasılığı vergi müfettişince tanzim edilen raporda ortadan kaldırılarak haklarında kayıtdışı hasılat bulunduğundan bahisle rapor tanzim edildiği, Vergi Usul Kanunu 359.maddesinde sayılan hallere temas etmekten dolayı haklarında bir rapor tanzim edilmediği, dolayısıyla ihtiyati haczin uygulanması şartlarının oluşmadığı iddiasıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.