Danıştay 9. Daire E.2020/168 K.2022/4337

Dava konusu istem: Davacı hakkında, belgesiz ve bandrolsüz alkollü içki bulundurduğundan bahisle takdir komisyonu kararına dayanılarak sorumlu sıfatıyla re'sen tarh edilen 2018/Şubat dönemi katma değer vergisi ile kesilen bir kat vergi ziyaı cezası ve 213 sayılı Kanunun mükerrer 355/1-3.maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; dava konusu eşyaların vergi incelemesine yetkili olan kişiler tarafından yapılan fiili veya kaydi envanter sırasında değil, Kemalpaşa İlçe Jandarma Komutanlığı ekiplerince ". Mahallesi.

Evleri No:… …" adresindeki depoda düzenlenen 12/02/2018 tarihli Arama ve El Koyma Tutanağı ile tespit edildiği, ayrıca bu alışlar nedeniyle ziyaa uğratılan katma değer vergisinin, belgesiz mal bulunduran veya hizmet satın alan mükelleften aranacağı ancak davacının ilgili dönemde katma değer vergisi mükellefi de olmadığı görüldüğünden,

3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu'nun "Vergi Sorumlusu" başlıklı 9/2.maddesi uyarınca yapılan cezalı tarhiyatta ve ilgili dönemde bandrolsüz alkollü içki bulundurduğu faaliyetine ilişkin olarak mükellefiyet kaydı bulunmayan davacının beyanname vermesi fiilen ve hukuken mümkün olmadığından kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi tarhiyatı ile özel usulsüzlük cezasının kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

davacının belgesiz ve bandrolsüz alkollü içki bulundurduğu tespit edildiğinden yapılan cezalı tarhiyatta ve kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka aykırılık bulunmadığı iddiasıyla kararın bozulması istenilmktedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.