Danıştay 9. Daire E.2020/2729 K.2021/7102

Dava konusu istem: Davacı adına, … Konfeksiyon Baskı Tekstil ve Ürünleri San. Tic. Ltd. Şti'nin sahte fatura düzenleme fiiline iştirak ettiğinden bahisle takdir komisyonu kararına dayanılarak 2014 yılı ile 2014/Ocak-Mart, Nisan-Haziran, Temmuz-Eylül, Ekim-Aralık dönemleri için kesilen vergi ziyaı cezalarının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; davacı adına düzenlenen ihbarnamelerin dayanağı olan takdir komisyonu kararlarının davacıya tebliğ edilmediği, bu durumun davacının savunma hakkını engellediği ve ihbarnameleri hükümsüz kılacak nitelikte, esasa etkili bir şekil hatası olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, dava konusu vergi ziyaı cezasının kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve kaldırılmasını gerektiren bir neden bulunmadığı gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Takdir komsiyonu kararlarının ihbarname ile birlikte tebliğ edilmemesinin, vergilendirmeyi hükümsüz kılacak nitelikte hukuka aykırılık oluşturmayacağı, ihbarnamedeki "ekleri" bölümüne takdir komisyonu kararının sayısının ve tarihinin yazıldığı, bu nedenle davacıya tebliğ edilen ihbarnamelerin ekini oluşturan takdir komisyonu kararlarının ihbarnameyle birlikte tebliğ edilmiş olduğunun kabul edilmesi gerektiği iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'ÜN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.