Danıştay 9. Daire E.2020/2730 K.2022/4132

Dava konusu istem: Asıl borçlu … İnş. Taah. Ltd. Şti.'nden tahsil edilemeyen vergi borçlarının tahsili amacıyla kanuni temsilci sıfatıyla davacı adına düzenlenen … tarih ve … sayılı ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; asıl borçlu. İnşaat Otomotiv Madencilik Taahhüt Sanayi ve Ticaret Ltd.

Şti.'nin kanuni temsilcisi ve ortağı olan davacının 01/06/2011 tarihi itibariyle anılan şirketin ortaklığından ayrılarak, kanuni temsilciliğinin iptal edildiği, asıl borçlu şirket hakkında düzenlenen … tarih ve … sayılı vergi tekniği raporu ile şirketin 01/05/2011 tarihinden itibaren gerçek bir faaliyetinin olmadığı, bu tarihten itibaren komisyon karşılığı sahte fatura düzenlediği yönünde tespitlerin bulunduğu,

Mahkemelerince verilen ara kararı ile asıl borçlu şirket hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunda, şirketin 01/05/2011 tarihinden itibaren düzenlediği tüm faturaların sahte fatura olarak değerlendirilmesi gerektiği görüşüne yer verilmesi nedeniyle söz konusu rapor kapsamında 2011/Mayıs ayından itibaren anılan şirket tarafından düzenlendiği belirtilen sahte faturaların hangi tarihlerde düzenlendiğinin sorulduğu, gelen cevapta.

2011/Mayıs ayından itibaren düzenlenen sahte faturaların hangi tarihlerde düzenlendiği hakkında bir tespitin bulunmadığının belirtildiği, anılan vergi tekniği raporunun incelenmesinden şirket tarafından gerçekleştirilen sahte fatura düzenleme fiilinin şirket hisselerinin 31/05/2011 tarihinde yeni ortak ve yöneticileri … ve …'ya devrinden sonra işlendiği tespitine yer verildiğinin görüldüğü,

idarece davacının sahte fatura düzenleme fiillerinden kaynaklanan borçlardan sorumlu olduğu sonucuna ulaşılmış ise de, raporda sahte faturaların düzenleme tarihlerine, kimlerin düzenlediğine ve komisyon gelirinin kimler tarafından elde edildiğine ilişkin herhangi bir bilgi ve belgeye yer verilmemesi nedeniyle genelleme yapılarak davacının 01/05/2011 - 31/05/2011 tarihlerinde sadece yüzde 1 oranında pay sahibi ve yönetici olduğundan söz edilmek suretiyle sorumlu tutulmasında ve asıl borçlu şirketten tahsil edilemeyen vergi borçlarının davacıdan tahsili için ödeme emri düzenlenerek,tebliğ edilmesinde hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle

davanın kabulüne, dava konusu ödeme emrinin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

İlk savunma ve istinaf dilekçelerinde bulunan iddiaların tekrarıyla hukuka aykırı olan kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NIN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.