Danıştay 9. Daire E.2020/350 K.2022/4682

Dava konusu istem: Davacı tarafından, 2560 Sayılı İstanbul Su ve Kanalizasyon İdaresi Genel Müdürlüğü Kuruluş ve Görevleri Hakkında Kanun'un 21. maddesi uyarınca muaf olunduğu ileri sürülerek,01/01/2017-31/12/2017 tarihleri arasında tüketilen elektrik üzerinden ödenen toplam 194.299,21-TL elektrik ve havagazı tüketim vergisinin iadesi istemiyle yapılan düzeltme-şikayet başvurusunun zımnen reddine yönelik işlemin iptali ile ödenen tutarın faiziyle iadesi istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; iadesi istenilen 194.299,21-TL'nin, 124.299,21-TL'lik kısmının dava açıldıktan sonra davacıya ödenmiş olması karşısında dava konusu işlemin bu kısmı hakkında karar verilmesine yer olmadığı,

kalan kısım hakkında ise, 2464 sayılı Belediye Gelirleri Kanunu'na göre özel kanunun niteliğinde bulunan 2560 sayılı İstanbul Su ve Kanalizasyon İdaresi Genel Müdürlüğü Kuruluş ve Görevleri Hakkında Kanun'un muafiyetler başlıklı 21. maddesinin (a) fıkrasında, İSKİ'nin faaliyetlerinin her türlü vergi resim ve harçtan muaf olduğu hükme bağlandığından İSKİ'nin faaliyeti kapsamında tüketilen elektriğin, elektrik vergisinden muaf olduğu sonucuna varıldığı gerekçesiyle dava konusu işlemin 69.942,45-TL'lik kısmı yönünden davanın kabulüne, 69.942,45-TL'nin yasal faiziyle iadesine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

2464 sayılı Kanun’da davacıya tanınan bir muafiyet bulunmadığından dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı iddiasıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.