Danıştay 9. Daire E.2020/3500 K.2022/3586

Dava konusu istem: Serbest muhasebeci mali müşavir olan davacı hakkında, ...'nın sahte belge düzenleme fiiline iştirak ettiğinden bahisle 2015/Ocak-Aralık, 2015/Ekim-Aralık, 2015/Kasım-Aralık ile 2016/Ocak-Aralık, 2016/Ocak-Mart, Nisan-Haziran, Temmuz-Eylül, Ekim-Aralık, 2016/Ocak-Ekim dönemleri için tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle bir kat kesilen vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemiyle istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:...

K:... sayılı kararıyla; davacının mali müşavirlik hizmeti verdiği ... ait 2015/Ekim gelir stopaj vergisi, 2015/Kasım,Aralık ve 2016/Mart dönemleri katma değer vergisi beyannamelerinin davacı tarafından verildiği, hakkında yapılan sorgulama ve araştırmalarda sahte belge düzenleme fiiline iştirak etmek yönünden birçok vergi suçu ve sorumluluk raporu tanzim edildiği, mükellefin mal alımlarının tamamını gerçekleştirdiği ve en çok mal sattığı mükellef ve onun alt mükelleflerinin beyannamelerinin davacı tarafından verildiği,

davacının uzaklaştırma cezası aldığı dönemde ... ve ... isimli mali müşavirlerin para karşılığı şifrelerini kullanarak davacının beyannamelerini verdiği, davacının bu işlemleri yürütürken Menderes Vergi Dairesi'nde çalışan bir memurla irtibat halinde olduğu, mükellefin sahte fatura ticaretini gerçekleştirmesinde, mevzuat bilgisi ile müşavirlik hizmeti vererek ve mükellefin beyannamelerini göndererek, suçun nasıl işleneceği hususunda yol göstermek veya fiilin işlenmesinde kullanılan araçları sağlayarak,

suçun işlenmesinden önce veya işlenmesi sırasında yardımda bulunarak icrasını kolaylaştırmak suretiyle sahte belge düzenleme fiiline iştirak ettiğine ilişkin olarak açık ve somut bir tespit bulunmadığı görülmekle birlikte, yapılan tespitlerin davacının iştirakten dolayı sorumlu tutulması için tek başına yeterli olmadığı,

hukuken geçerli, şüpheden uzak bir şekilde tespit edilemediğinin anlaşılması karşısında eksik incelemeye dayanılarak kesildiği sonucuna varılan vergi zıyaı cezasında 213 sayılı Kanunun 344/2. maddesi hükmüne uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, dava konusu vergi ziyaı cezalarının kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı hakkında düzenlenen görüş ve öneri raporunda yer alan somut tespitler uyarınca kesilen vergi ziyaı cezasında hukuka aykırılık bulunmadığı iddiasıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Yasal dayanaktan yoksun temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.