KÜNYE
Danıştay 9. Daire Başkanlığı 2020/3620 E., 2022/4948 K.·T.C. Danıştay Dokuzuncu Daire
- Karar tarihi
- 19 Ekim 2022
- Esas No
- 2020/3620
- Karar No
- 2022/4948
- Temyiz eden (davalı)
- …Vergi Dairesi Müdürlüğü
- Vekili
- Av. …
- Karşı taraf (davacı)
- …
- İstemin konusu
- …Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:…sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
- Yargılama süreci
- —
Karar Metni
526 kelime·3 dk okuma·6 bölüm
Dava konusu istem: Davacı adına düzenlenen … tarih ve … sayılı ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:.
Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:…sayılı kararıyla; davacının 7143 sayılı Kanun hükümlerinden yararlanmak için 31/07/2018 ve 17/08/2018 tarihli başvurularının olduğu, anılan başvurularda dava konusu ödeme emri içeriği borçlara dayanak teşkil eden 2 no'lu ihbarnamelerle ilgili dava dosya esas numaralarının belirtildiği, ancak savunmada bu hususlardan bahsedilmediğinin görülmesi üzerine yapılan ara karara davalı idare tarafından verilen cevapta, dava konusu ödeme emri içeriğindeki borçların davacı tarafından 7143 sayılı Kanun kapsamında yapılandırıldığı, ilk dört taksidinin ödendiği,
ödeme emri içeriği borçlar tamamen ödenmediği için de dava konusu ödeme emrinin iptal edilmediğinin belirtildiği, bu halde, yapılandırma sonucunda borcun nevi değiştiği ve Kanun şartları ihlal edilmedikçe halihazırda takibi gereken bir borç bulunmadığından hukuka uygun bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu ödeme emrinin iptaline karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi Kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI
Davacı tarafından 31/07/2018 ve 17/08/2018 tarihlerinde 7143 sayılı Kanundan yararlanmak için başvuruda bulunulduğu, 7143 sayılı Kanun'dan faydalanabilmek için, açılan davalardan vazgeçilmesi şartı bulunduğu, dava konusu ödeme emri içeriği borçlar yapılandırılmış olduğundan davadan vazgeçilmiş olduğunun kabulü gerektiği, bu nedenle davanın konusuz kalması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına hükmedilmesi gerektiği, düzenlenen ödeme emrinde de hukuka aykırılık bulunmadığı iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI
Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NİN DÜŞÜNCESİ: Temyize konu Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE
İLGİLİ MEVZUAT
Feragat, davaya son veren taraf muamelelerinden olup, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 31. maddesinin yollamada bulunduğu 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 307. maddesinde "davacının, talep sonucundan kısmen veya tamamen vazgeçmesi" olarak tanımlanmıştır. Anılan Kanun'un 310. maddesinde feragat ve kabulün hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabileceği 311. maddesinde ise kesin hüküm gibi sonuç doğuracağı belirtilmiştir.
Yine 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 309. maddesinde, feragat ve kabulün dilekçeyle veya yargılama sırasında sözlü olarak yapılacağı açıklanmış anılan düzenlemenin gerekçesinde ise "Bu fıkrada feragat ve kabul işleminin belli bir geçerlilik şekline tâbi olmadığı, mahkemeye yöneltilmiş bir irade beyanı olarak yapılmasının yeterli olduğu vurgulanmıştır." ifadesine yer verilmiştir.
HUKUKİ DEĞERLENDİRME
Dosyanın incelenmesinden; davacı tarafından verilen 29/09/2022 tarihli dilekçe ile 7394 sayılı Kanun'un 4, 5 ve 6. maddeleri ile 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359. Maddesinde yapılan değişikliklerin yürürlüğe girmesi nedeniyle, dava konusu iddia ve taleplerden kayıtsız şartsız feragat edildiği beyan edilip, bu doğrultuda karar verilmesi talep edildiğinden Bölge İdare Mahkemesince bu husus dikkate alınarak yeniden bir karar verilmesi gerekmektedir.
Danıştay 9. Daire, E. 2020/3620, K. 2022/4948, 19 Ekim 2022 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama