Danıştay 9. Daire E.2020/4288 K.2022/4928

Dava konusu istem: Davacı hakkında, defter ve belgelerini ibraz etmediğinden bahisle düzenlenen vergi inceleme raporu uyarınca re'sen tarh edilen 2016/Ocak-Aralık dönemleri katma değer vergisinin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:. Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; davacının yasal defter ve belgelerinin iş yerini su basması sonucunda zayi olduğunun.

Asliye Hukuk Mahkemesi kararı ile sabit olduğu, dolayısıyla defter ve belgelerin inceleme elemanına ibraz edilememesinin mücbir sebebe dayandığı, davacıdan defter ve belgelerini ibraz ederek indirim konusu yapılan katma değer vergilerine ilişkin alış belgelerini defterlerine kaydettiğinin ispatını beklemenin mümkün olmadığı,

bu durumda olayda re'sen takdir nedeninin varlığından söz edilemeyeceğinden, yasal defter ve belgelerin yapılan tebligata rağmen süresi içinde inceleme elemanına ibraz edilmediğinden bahisle davacı adına tarh edilen katma değer vergilerinde hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, dava konusu katma değer vergisinin kaldırılmasına karar vermiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Vergi inceleme raporunda yer alan tespitlere istinaden yapılan işlemlerin hukuka uygun olduğu iddiasıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Yasal dayanaktan yoksun olan temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.