Danıştay 9. Daire E.2020/4592 K.2022/4590

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, Şirinyer Vergi Dairesi Müdürlüğünün … vergi kimlik numaralı mükellefi … ve Bornova Vergi Dairesi Müdürlüğünün … vergi kimlik numaralı mükellefi …'den aldığı faturaların sahte olduğu yolunda düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak, 2016/Ocak-Mart,Mayıs dönemleri için re'sen tarh edilen katma değer vergisi ile kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; … hakkında düzenlenen … tarih ve …-…-… sayılı vergi tekniği raporu ile … hakkında düzenlenen … tarih ve …-…-… sayılı vergi tekniği raporunda yer alan tespitlerin değerlendirilmesinden; … ve … isimli mükellefler tarafından davacı adına düzenlenen faturaların sahte olduğu sonucuna varıldığından, söz konusu faturalardan kaynaklanan dava konusu vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinde hukuka aykırılık görülmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Alışların gerçek olduğu ve bedellerinin banka aracılığı ile ödendiği alınan emtiaların faaliyetleri ile ilgili olduğu, alış ve satış faturaları, nakliye faturaları ile tahsilat ve ödemelere ait belgelerin incelemede dikkate alınmadığı, vergi tekniği raporunun somut tespit, belge ve delile dayanmadığı, iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.