Danıştay 9. Daire E.2020/5607 K.2022/3958

Dava konusu istem: Davacı hakkında, ikrazatçılık faaliyetinde bulunarak elde ettiği gelirini kayıt ve beyan dışı bıraktığı yolunda düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak re'sen tarh edilen; 2015 yılı gelir vergisi ve 2015/Nisan-Haziran dönemlerine ait geçici vergi ile bu vergiler üzerinden tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle bir kat kesilen vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla.

2015 yılı için re'sen tarh edilen bir kat vergi ziyaı cezalı gelir vergisinde hukuka aykırlık bulunmadığı, vergi ziyaı cezasına tekerrür hükümleri uygulanması yönünden ise tekerrür hükümleri uygulanmasına esas alınan, 2014 yılı tapu harcına bağlı kesilen vergi ziyaı cezasının davacıya tebliğ edildiğine ilişkin tebliğ alındısının dava dosyasına sunulmaması nedeniyle tekerrüre esas alınabilecek usulüne uygun kesinleşmiş bir vergi ziyaı cezasının bulunmadığı sonucuna ulaşıldığından, hukuka uygunluk bulunmadığı,

geçici vergiye ilişkin ihbarnamelerde, mahsup döneminin geçmiş olması sebebiyle geçici vergi aslının tahakkuk ettirilmeyeceği belirtilmiş olmasına rağmen geçici vergi aslının da dava konusu edildiği anlaşıldığından, bu kısım yönünden davanın incelenmeksizin reddi gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine, kısmen incelenmeksizin reddine, dava konusu bir kat vergi ziyaı cezalı gelir vergisi ile geçici vergi üzerinden kesilen bir kat vergi ziyaı cezası yönünden davanın reddine, vergi ziyaı cezalarının tekerrür nedeniyle arttırılan kısımlarının kaldırılmasına,

geçici vergi aslına ilişkin kısım yönünden davanın incelenmeksizin reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Mahkeme kararının, bir kat vergi ziyaı cezalı gelir vergisi ile geçici vergi üzerinden kesilen bir kat vergi ziyaı cezasına ilişkin hüküm fıkrasının hukuka uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen nedenlerin kararın bu kısmının kaldırılmasını sağlayacak durumda olmadığı, tekerrüre esas alınan cezaya ilişkin ihbarnamenin tebliğ alındısının davalı idarece istinaf aşamasında sunulduğu, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına dayanak cezanın 2015 yılında kesinleştiğinin anlaşıldığı, dava konusu vergi ziyaı cezasının ise 2015 yılı için kesildiği,

tekerrür için 2016 yılından itibaren işlenmiş bir fiil olması gerektiğinden, vergi ziyaı cezalarının tekerrür nedeniyle artırılan kısmında bu gerekçeyle hukuka uyarlık bulunmadığı, davacının, geçici vergi aslı hakkındaki talebinin incelenmeksizin reddine ilişkin kısmına yönelik istinaf başvurusuna gelince.

Gelir Vergisi Kanunu'nun 120. maddesinde, mahsup süresi geçtikten sonra kesinleşen geçici vergilerin terkin edileceği düzenlendiği, olayda davalı idarece yapılmış terkin işlemi bulunmadığı gibi geçici verginin tahakkuk ettirilmeyeceğinin belirtilmesinin de tarhiyatın terkini anlamına gelmeyeceği, dolayısıyla bu davanın tarhiyata karşı açıldığı göz önünde bulundurulduğunda, mahsup süresi geçen geçici vergi aslı tarhiyatında hukuka uygunluk bulunmadığı anlaşıldığından, uyuşmazlığın bu kısmının incelenmeksizin reddine ilişkin Mahkeme kararında isabet görülmediği gerekçesiyle;

davalı idarenin istinaf başvurusunun yukarıda belirtilen gerekçeyle reddine, davacının istinaf başvurusunun kısmen kabulüne, kısmen reddine, Vergi Mahkemesi kararının, geçici vergi aslının incelenmeksizin reddine ilişkin kısmına yönelik davacı istinaf talebinin kabulü ile kararın bu kısmının kaldırılmasına, bu kısım yönünden davanın kabulüne, davacının, bir kat vergi ziyaı cezalı gelir vergisi ile geçici vergileri aslı üzerinden kesilen vergi ziyaı cezasına ilişkin hüküm fıkrasına ilişkin istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı hakkında düzenlenen vergi inceleme raporu uyarınca yapılan işlemlerin hukuka uygun olduğu iddiasıyla kararın aleyhe olan kısmının bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NIN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.