Danıştay 9. Daire E.2020/5841 K.2022/6103

Dava konusu istem: Davacı şirket tarafından, ihtirazi kayıtla verilen beyanname üzerine tahakkuk ettirilen 2019/Ekim dönemi elektrik ve havagazı tüketim vergisinin kaldırılması ve ödenen tutarın yasal faiziyle birlikte iadesi istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:.... sayılı kararıyla.

Anayasa Mahkemesinin aynı konuya ilişkin olarak yapılan bireysel başvuru üzerine verdiği mülkiyet hakkının ihlali yönündeki kararına atıf yapılarak tüketiciler tarafından elektrik enerjisi ile havagazının satın alınmayıp üretilmesi halinde matrahın nasıl belirleneceğinin ve elektrik enerjisini tedarik eden veya havagazını dağıtan kuruluşun, diğer bir deyişle sorumlusunun olmadığı durumlarda verginin nasıl beyan edilerek ödeneceğinin Kanun'da açık bir şekilde düzenlenmediği,

dolayısıyla verginin matrahının ve beyan ile ödeme şeklinin Kanun'da belirli ve öngörülebilir olmadığı dikkate alındığında, sözü edilen verginin alınması verginin kanuniliği ilkesine açıkça aykırı olduğundan dava konusu tahakkuk işleminde hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle davanın kabulüne, 2019/Ekim dönemi elektrik ve havagazı tüketim vergisi tahakkukunun iptaline, ödenen tutarın ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davacıya iadesine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Elektrik ve havagazı tüketim vergisinin konusu, mükellefi ile vergiyi doğran olayın Kanunda düzenlendiği ve bu hususlarda bir belirsizliğin bulunmadığı, Anayasa Mahkemesinin bireysel başvuru kararında yeniden yargılama yapılmasına karar verilmesi durumunda bu karara uyulmasının zorunlu olduğu, diğer davalarda söz konusu ihlal kararına uyulmasını zorunlu kılan bir düzenleme bulunmadığı, haksız ya da fazladan tahsil edilen verginin iadesi halinde faiz ödeneceğine ilişkin açık bir düzenleme bulunmadığı iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Yasal dayanaktan yoksun olan temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.