Danıştay 9. Daire E.2020/5978 K.2022/4554

Dava konusu istem: … Tekstil Gıda Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketin'in ödenmeyen vergi borçlarının tahsili amacıyla davacı adına; şirket ortağı sıfatıyla düzenlenen … tarih ve … ve … sayılı ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; davacı adına düzenlenen ödeme emirlerinin 6183 sayılı Kanun'un 35. maddesine istinaden şirket ortağı sıfatıyla düzenlendiği, bu durumda, asıl borçlu.

Tekstil Gıda Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi'nin bir anonim şirket olduğu ve 6183 sayılı Kanun'un 35. maddesi ile getirilen şirket ortaklarının, şirket borcundan sorumluluğuna ilişkin düzenlemenin, madde başlığında da belirtildiği üzere yalnızca limited şirketler bakımından uygulanabilecek bir sorumluluk hükmü olduğu dikkate alındığında, davacı adına şirket ortağı sıfatıyla 6183 sayılı Kanun'un 35. maddesine dayanılarak düzenlenen dava konusu ödeme emirlerinde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, ödeme emirlerinin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararın, usul ve esas bakımından hukuka uygun olduğu belirtilerek, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45/3. maddesine istinaden istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Savunma dilekçelerinde belirtilen nedenlerle kararın bozulması istenilmektedir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.