Danıştay 9. Daire E.2020/6109 K.2021/827

2- (DAVALI) … Vergi Dairesi Müdürlüğü

İSTEMİN KONUSU

… Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının, davalı idare tarafından vekalet ücreti yönünden, davacı tarafından esastan temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

Dava konusu istem: Davacı adına, sahte fatura kullandığından bahisle düzenlenen vergi inceleme raporuna istinaden 2007/Ocak-Nisan, Ağustos,Kasım ve Aralık dönemlerine ilişkin olarak re'sen tarh edilen vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi ile 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353/1. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti : Danıştay Dördüncü Dairesince. Plastik Ağaç ve Pet. Ür. Mad. San. Tic. Ltd. Şti.'nden alınan faturalardan kaynaklı cezalı tarhiyat yönünden verilen bozma kararına uymak suretiyle; davacıya fatura düzenleyen. Plastik Ağaç ve Pet. Ür. Mad. San. Tic. Ltd.

Şti. hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunda yer alan tespitlerin değerlendirilmesinden anılan şirketin fatura düzenlediği dönemlerde gerçek bir ticari faaliyetinin olmadığı, dolayısıyla davacıya düzenlenen faturaların gerçekte yapılan bir mal satın alımı ve hizmet ifasını yansıtmadığı sonucuna ulaşıldığından,

dava konusu vergi ziyaı cezalı tarhiyatın bu firmadan alınan faturalardan kaynaklanan kısmında hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine, dava sonuç olarak kısmen kabul kısmen ret ile sonuçlandığından Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca belirlenen 1.890,00-TL vekalet ücretinin davalı idareden alınarak davacıya verilmesine hükmedilmiştir.

TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI

1-DAVACININ İDDİALARI: Kendilerine fatura düzenleyen şirketlerin fatura düzenledikleri tarih itibariyle faaliyette bulundukları, bir kısmının 6111 sayılı Yasadan yararlanarak matrah artırımında bulunduğu, kendilerinin mal alımı sonrası ödemeleri bankalar aracılığıyla yaptıkları ve buna ilişkin banka dekontlarını ibraz ettikleri hususları göz önünde bulundurulmadan yapılan cezalı tarhiyatta hukuka uygunluk olmadığı iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.

2-DAVALI İDARENİN İDDİALARI: Danıştayın bozma kararından önce verilen ret kararıyla davacı lehine 660,00 TL vekalet ücretine hükmedildiği, daha sonra bozmaya uyularak verilen mahkeme kararı ile davacı lehine yeniden 1.890,00-TL vekalet ücretine hükmedilmesinin hukuka aykırı olduğu iddialarıyla kararın vekalet ücreti yönünden bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMALARI

Taraflarca cevap verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ: Davacı temyiz isteminin reddi ile kararın esastan onanması, davalı idarenin temyiz isteminin kabulü ile Mahkeme kararının, bozma kararına uyularak verilen ret kararında, davacı lehine ikinci kez vekalet ücretine hükmedilmesi hususunun 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "Temyiz incelemesi üzerine verilecek kararlar" başlıklı 49. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendi kapsamında bulunmayıp; kararın bozulmasını gerektiren "hukuka aykırılık" teşkil ettiği gerekçesiyle bu kısmının, yeniden bir karar verilmek üzere bozulması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması, 2577 sayılı İdari

Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Anılan Kanun'un 50. maddesinin 4. fıkrasında, "Danıştayın bozma kararına uyulduğu takdirde, bu kararın temyiz incelemesi, bozma kararına uygunlukla sınırlı olarak yapılır." hükmü bulunmaktadır.

Bu durumda, mahkeme kararlarının Danıştay tarafından bozulması halinde, mahkemelerce bozmaya ilişkin kararlar üzerine yeniden verilen kararlara karşı yapılan temyiz başvuruları, bozma kararındaki esaslara uyulup uyulmadığı yönünden incelenebilecektir.

Vergi Mahkemesi kararının davanın reddine dair hüküm fıkrası Danıştay Dördüncü Dairesinin 18/09/2018 tarih ve E:2014/572, K:201877783 sayılı kararındaki esaslar doğrultusunda verildiği anlaşıldığından, davacı tarafından dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın belirtilen kısımlarının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

Davalı idarenin Mahkeme kararının hüküm fıkrasında belirtilen vekalet ücretine ilişkin kısmına yönelik temyiz istemine gelince;

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 6545 sayılı Kanun'un 22. maddesiyle değişik "Temyiz incelemesi üzerine verilecek kararlar" başlıklı 49. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinde; temyiz incelemesi sonunda kararda yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan maddi hatalar ile düzeltilmesi mümkün eksiklik veya yanlışlıklar varsa Danıştayın kararı düzelterek onayacağı hükme bağlanmıştır.

Maddenin gerekçesinde ise, madde ile temyiz incelemesinde sadece maddi hatalarda değil, aynı zamanda yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen eksiklik ya da yanlışlıklarda da düzelterek onama kararı verilmesinin sağlandığı, uygulamada, vekâlet ücretine, yargılama giderlerine ya da faize hükmedilmesinin unutulması ya da bunların yanlış hesaplanması gibi, kararın asli olmayan unsurlarında görülen bir kısım eksiklik ya da yanlışlıklar nedeniyle bozma kararları verildiği,

bunun mahkeme tarafından tekrar karara bağlandığı ve yine bu kararlara karşı yeniden kanun yollarına başvurulabilmesi nedeniyle hem zaman hem de emek kaybına neden olunduğunun görüldüğü, bu suretle esasa etkili olmayan konularda Danıştayın kesin karar vermesi sağlanarak uyuşmazlığın hızla sonuçlandırılmasının amaçlandığı hususlarına yer verilmiştir.

Dava dosyasının incelenmesinden, …Vergi Mahkemesi tarafından verilen davanın kabulüne ilişkin kararda, davacı lehine 660,00-TL vekalet ücretine hükmedildiği; anılan kararın Danıştay Dördüncü Dairesinin kısmen bozulması üzerine bozma kararına uyularak verilen ret kararında da, dava sonuç olarak kısmen kabul kısmen ret ile sonuçlandığından bahisle davacı lehine yeniden 1.890,00-TL vekalet ücretine hükmedildiği, dolayısıyla aynı davada, davacı lehine iki kez vekalet ücretine hükmedildiği anlaşılmıştır.

Mahkemece mükerrerliğe yol açacak şekilde ikinci kez vekalet ücretine hükmedilmesi her ne kadar bozma nedeni ise de, yapılan yanlışlığın giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden ve yanlışlığın, düzeltilmesi mümkün eksiklik niteliği taşıdığından, işbu temyiz istemine konu kararın hüküm fıkrasındaki, "davacı vekili lehine 1.890,00-TL vekalet ücreti takdirine" ibaresi çıkartılmak suretiyle kararın vekalet ücreti yönünden "davacı vekili lehine vekalet ücretine hükmedilmemesine" şeklinde düzeltilerek onanması gerektiği sonucuna varılmıştır.