Danıştay 9. Daire E.2020/613 K.2022/4978

Dava konusu istem: Davacı adına, gayrimenkul satışında elde ettiği ticari kazancını kayıt ve beyan dışı bıraktığından bahisle takdir komisyonu kararına dayanılarak 2013/Ocak dönemine ilişkin re'sen tarh edilen katma değer vergisi ile kesilen bir kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesi ... gün ve E..., K:... sayılı kararıyla; mükellefiyeti terk tarihi öncesi işletme hesabı esasına tabi ikinci sınıf tüccar olan davacının tabi olduğu defter yönünden gayrimenkuller ve tesisat gibi amortismana tabi olan kıymetleri işletme hesabına intikal ettirme zorunluluğunun bulunmaması,

Vergi Usul Kanunu'nun 189. maddesine göre ihtiyari olarak da dava konusu gayrimenkul için amortisman kaydı tutmaması ve mükellefiyet terk tarihi öncesi yıllarda anılan taşınmaz amortismanlarını gider kaydetmemesi karşısında, 17/02/1977 tarihinde satın alınan ve 21/11/1996 tarihinde cins tashihi gerçekleştirilen (tarla vasfında iken dört katlı betonarme bina ve arsası şekliyle) ... ili, ... ilçesi ... mahallesi (ifraz öncesi ... parsel) ... parselde kain taşınmazın ticari işletmeye hiç dahil edilmediği, şahsi mülkiyete konu olduğu anlaşıldığından,

ticari kazanca ilişkin başkaca bir tespit ve değerlendirmede bulunmadığından söz konusu taşınmaz satışının ticari kazanç kapsamında değerlendirilmeyeceği sonucuna varıldığından dava konusu vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinde hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle davanın kabulüne, cezalı tarhiyatın kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacının satışa konu apart otelde 22/06/1995 tarihinden itibaren ticari faaliyette bulunduğu, bu faliyetini 31/12/2012 tarihinde terk ettiği, dolayısıyla yasal mevzuat gereği davacının sahibi olduğu ve ticari faliyette bulunduğu oteli envanterine kaydetmesi gerektiği, ferdi işletmenin envanterine kaydedilerek ticari faliyetin sonlandırılması sonucunda işletmeden çıkarılması gereken apart otelin işletmeden çıkarılmaması nedeniyle mevzuata uyulmadığı, bu durumda satış işlemi yaptığının tespiti üzerine takdir komisyonu kararına istinaden yapılan dava konusu cezalı tarhiyatın hukuka uygun olduğu iddisıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Yasal dayanaktan yoksun olan temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.