Danıştay 9. Daire E.2020/6191 K.2022/4557

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, bir kısım akaryakıt satışlarına ilişkin hasılatını kayıt ve beyan dışı bırakarak gizlemek suretiyle bu hasılatını ortaklara kar payı olarak dağıttığı yönünde düzenlenen ile vergi inceleme raporlaruna dayanılarak re'sen tarh edilen; 2017/Nisan dönemine ilişkin gelir (stopaj) vergisi ile tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle kesilen bir kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:. Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; dava konusu cezalı tarhiyatın hesaplanmasına esas alınan kurumlar vergisi tarhiyatına ilişkin olarak görülen davada, Mahkemelerinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla,

bir kısım market satışları ile akaryakıt satışından elde ettiği gelirini kayıt ve beyan dışı bıraktığı belirlenen davacı adına tespit edilen matrah farkları üzerinden 2016 yılı için tarhedilen vergi ziyaı cezalı kurumlar vergileri ile 2016/Ekim-Aralık dönemine ilişkin geçici vergi üzerinden kesilen vergi ziyaı cezalarında hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisine ilişkin kısmı yönünden reddine karar verildiği,

bu durumda dava konusu verginin hesaplanmasına esas teşkil eden kurumlar vergisi tarhiyatının Mahkeme kararıyla hukuka uygun bulunması ve davacı şirket tarafından, kayıt ve beyan dışı bırakılan kazancın yasal defter ve bilanço kayıtları ile kurum bünyesinde bulunduğunun ispat edilememesi ile inceleme elamanının matrah takdir yöntemi ve hesaplamalarının uygun bulunması dikkate alınarak; davacı adına tespit edilen matrah üzerinden re'sen tarhedilen cezalı gelir (stopaj) vergisinde hukuka aykırılık görülmediği, vergi ziyaı cezasının tekerrür hükümlerinin uygulanması neticesinde artırılan kısmına gelince;

tekerrüre esas alınan cezanın 13/10/2015 tarihinde kesinleşmesi nedeniyle, 2015 yılını izleyen dava konusu 2017 yılı için uygulanmasında hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar vermiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti:Davacının 7143 sayılı Kanun'a göre 2016 ve 2017 yılları katma değer vergisi ve kurumlar vergisi yönünden matrah artırma talebinin reddine ilişkin işleme karşı açtığı davada kabul kararı verildiği ve istinaf incelemesinden geçerek bu kararın kesinleştiği, buna göre, 7143 sayılı Kanun'un 5. maddesi uyarınca matrah artırımında bulunduktan sonra vergi incelemesine başlanılarak cezalı tarhiyat yapıldığı anlaşıldığından, 7143 sayılı Kanun'un 5.maddesinde yer verilen matrah artırımına ilişkin hükümler doğrultusunda;

artırımda bulunulan yıllar için ilgili vergi türleri yönünden vergi incelemesi ve tarhiyatı yapılmayacağı açık olduğundan dava konusu cezalı tarhiyatlarda hukuka uygunluk, aksi yönde verilen Mahkeme kararında da yasal isabet görülmediği gerekçesiyle davacı istinaf başvurusunun kabulüne, Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı hakkında düzenlenen vergi tekniği raporu ve vergi inceleme raporları ile sahte fatura düzenleyicisi olduğu hususunun somut olarak ortaya konulduğu, bu nedenle 7143 sayılı yasa uyarınca matrah arttırımından yararlanamayacağı iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.