Danıştay 9. Daire E.2021/1071 K.2022/4970

Dava konusu istem: Davacı tarafından, sahte belge düzenleyerek elde ettiği komisyon gelirini kayıt ve beyan dışı bıraktığı yolunda düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak 2016 yılına ilişkin olarak re'sen tarh edilen kurumlar vergisi ile kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: .... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K... sayılı kararıyla; davacı hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunda yer alan tespitlerin değerlendirilmesinden; davacının sahte belge düzenleyerek komisyon geliri elde edildiğini ortaya koyacak yeterlilikte somut tespit bulunmadığından, eksik incelemeye dayalı olarak düzenlenen rapora dayanılarak yapılan cezalı tarhiyatta hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle davanın kabulüne, üç kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisinin kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Davacı hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunda.

2015, 2016 ve 2017 yıllarında yapılan yoklamaların hepsinde davacının faal olup iş yerinde araç gereçler ve emtiaların bulunduğu, işçi çalıştırıldığı tespit edilmiş ve beyannamelerini vermek gibi bir kısım vergisel ödevlerini yerine getirdiği sabit olsa da; defterlerin düzenli tasdik ettirilmesi gibi ticari faaliyet ile iştigal edenler için çok önemli olan ödevin düzenli olmadığı, şirketin herhangi bir motorlu aracı, depo ve şubesi bulunmadığı dikkate alındığında davacının verilen beyannamelerde belirtilen katma değer vergisi matrahlarına ulaşmasının mümkün bulunmadığı,

ayrıca, karşıt incelemelerde tespit edilen hususlar ile bir şirkette maaşlı çalışan kişilerin ticari faaliyette bulunmasının yanı sıra çalıştıkları şirketle ticari ilişkide bulunmasının ekonomik ve ticari hayata uygun düşmediği, diğer taraftan; sevk irsaliyelerinde belirtilen araçların yük taşımaya uygun olmayan otomobil olması da davacının gerçek bir ticari faaliyetinin bulunmadığını gösterdiği,

ticari hayatta gerçek alışların sahte fatura ile belgelendirilmesinin ülkemiz ticari hayatında yaygın bir uygulama olduğundan, davacının alışlarının haklarında sahte fatura düzenlemekten dolayı rapor bulunan mükelleflerden olmasının, tek başına, davacının sahte fatura düzenleyicisi olduğunu gösterecek bir done olmamakla birlikte, oranın makul karşılanamayacak derecede yüksek oluşunun da davacının ticari faaliyeti bulunmadığı görüşünü destekler nitelikte olduğu hususları dikkate alındığında, davacının sahte fatura düzenlemek suretiyle komisyon geliri elde ettiği sonucuna varıldığından,

dava konusu cezalı tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davalı idarenin istinaf başvurusunun kabulüne, Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Dava dilekçesinde yer alan iddialarla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.