Danıştay 9. Daire E.2021/1225 K.2022/3033

Dava konusu istem: … Maddeleri Pazarlama İnşaat ve Ticaret Limited Şirketi'nin vergi borçlarının tahsili amacıyla kanuni temsilci sıfatıyla davacı adına düzenlenen … tarih ve … sayılı ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; borçların dönemi itibariyle davacının, vergiyi doğuran olayın bütünü ile bir bağının bulunmadığı, davalı idarenin, davacının kanuni temsilci olduğu döneme ilişkin faaliyet ya da sorumluluğu nedeni ile oluşan vergi borcuna ilişkin bir tespitte de bulunmadığı,

bununla birlikte 2015/Ocak ve Şubat dönemlerinde asıl borçlu şirketin ticari faaliyeti olmaması nedeni ile matrahsız olarak katma değer vergisi beyanında bulunduğu dikkate alındığında 30/03/2015 tarihinde hisse devri yapmak suretiyle hissedarı olduğu şirkette kanuni temsilcilik sıfatı sona eren davacının, vergi borcunun doğduğu yılda kanuni ödevlerin yerine getirilmemesinden sorumlu tutulmasına hukuken imkan bulunmadığı, bu nedenle davacı hakkında kanuni temsilci sıfatıyla sorumluluk müessesesinin uygulanması ve amme alacağının tahsili için ödeme emri düzenlenmesinde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının, dava konusu ödeme emrinin içeriği borçların ilişkin olduğu 2015/Ocak-Aralık döneminin 01/03/2015 ila 30/03/2015 tarihleri arasındaki kısmı dışında kalan kısmı yönünden hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın bu kısmının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği;

mahkeme kararının, dava konusu ödeme emri içeriği borçların 01/03/2015 ila 30/03/2015 tarihleri arasındaki kısmına davalı idarece yapılan istinaf başvurusunun bakımından ise, davacının 30/03/2015 tarihine kadar kanuni temsilcisi olduğu asıl borçlu.

Maddeleri Pazarlama İnşaat ve Ticaret Limited Şirketi hakkında düzenlenen … tarih ve … sayılı Vergi Tekniği Raporu ile şirketin 2015/Ocak-Aralık döneminde elde ettiği tespit edilen komisyon gelirinin 2015 takvim yılının Haziran ve Temmuz aylarında düzenlendiği tespit edilen faturalar üzerinden hesaplandığı, davacının kanuni temsilcilik görevinin devam ettiği 01/03/2015 ila 30/03/2015 tarihleri arasında ise dava konusu ödeme emri içeriği kurumlar vergisine konu edilen herhangi bir komisyon gelirinin hesaplanmadığı, davacının bu dönemde de asıl borçlu şirketin kurumlar vergisi borcundan sorumlu olmadığı,

dava konusu ödeme emrinin 01/03/2015 ila 30/03/2015 tarihleri arasına isabet eden kısmında bu gerekçe ile hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle istinaf isteminin kısmen kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının, dava konusu ödeme emrinin 01/03/2015 ila 30/03/2015 tarihleri arasına isabet eden kısmına yönelik davanın kabulüne ilişkin gerekçesi yönünden hüküm fıkrasının kaldırılmasına,

istinafa konu edilen kararın bu kısmına yönelik olarak belirtilen gerekçe ile davanın kısmen kabulüne, dava konusu ödeme emrinin 01/03/2015 ila 30/03/2015 tarihleri arasına isabet eden kısmının iptaline, kalan kısımlarına yönelik istinaf isteminin reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacının ilgili dönemlerde kanuni temsilci bulunduğu şirketin vadesi geçmiş borçlarının ödenmesinden sorumlu olduğu ve düzenlenen ödeme emrinde hukuka aykırılık bulunmadığı iddiasıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NIN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.