Danıştay 9. Daire E.2021/1428 K.2023/1533

Dava konusu istem: Davacı şirket adına 2016/Şubat-Nisan dönemlerine ait gelir (stopaj) vergisi ve damga vergisi borcunun tahsili amacıyla düzenlenen ödeme emrinin yargı kararıyla iptali sonrası, davacı tarafından önceden ödenmiş olan toplam 4.917.150,87-TL'den, ana para tutarının iade edilmesine rağmen 310.607,83-TL tutarındaki gecikme zammının iade edilmemesi üzerine alınan tutarın iadesi talebiyle yapılan başvurunun zımnen reddine ilişkin işlemin iptali ile ödenen 310.607,83-TL gecikme zammının iadesi istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:.

Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; davacı şirketin Büyük Mükellefler Vergi Dairesi'nden olan katma değer vergisi iade alacaklarının, Nazilli Vergi Dairesi'ne olan 2015/Kasım, Aralık, 2016/Ocak-Nisan, Haziran dönemlerine ilişkin gelir (stopaj) ve damga vergisi borçlarına mahsup edilmesinin talep edildiği, mahsup işleri devam ederken davalı idarece davacı adına 2016/Şubat-Nisan dönemlerine ilişkin gelir (stopaj) ve damga vergilerini içeren ödeme emrinin düzenlendiği, şirket tarafından ödeme emrine karşı dava açıldığı,

dava devam ederken davacı şirket tarafından davalı idareye olan 4.606.532,48-TL gelir (stopaj) ve damga vergisi ile bu alacaklara isabet eden 310.607,83-TL tutarındaki gecikme zammının 23/08/2016 tarihinde ödendiği, açılan davada ödeme emrinin iptaline karar verildiği, karar üzerine 4.606.532,48-TL'lik asıl alacağa ilişkin yapılan ödemenin emanet hesabına alınarak davacı şirketin diğer borçlarına mahsup yapılmak suretiyle iade edildiği ve bu iade işlemine halen devam edildiği,

310.607,83-TL tutarındaki ödenen gecikme zammının ise davacı şirkete iade edilmediği ve davacı şirketin bu kısma ilişkin davalı idareye 23/08/2019 tarihinde yapmış olduğu iade talebinin zımnen reddedildiği; olayda, davacı şirket tarafından her ne kadar ödenen vergi aslı ve faizin mahkemece iptal edilen ödeme emrine ilişkin olduğu ileri sürülmüşse de, dosyaya sunulan belgelerin incelenmesinden davacı tarafından yapılan 4.606.532,48-TL tutarındaki ödeme ile,

önceden dava konusu edilen ödeme emri içeriğinde yer alan 2016/Şubat-Nisan dönem gelir (stopaj) ve damga vergileri dışında kalan 2015/Kasım-Aralık, 2016/Ocak, Haziran dönemlerine ilişkin vergi alacaklarının da ödendiği, Mahkemelerinin ara kararı üzerine, davalı idarece, mahkeme kararı ile reddedilen 2016/Şubat-Nisan dönemlerine ait vergi aslı borcunun 1.893.802,64-TL olduğu, bu borçlara ait faizlerin 102,138,05-TL olduğu, talep dışı ödeme yapılan 2015/Kasım, Aralık, 2016/Ocak, Haziran dönemlerine ilişkin vergi aslı borcunun 2.712,729,84-TL bu borçlara ait faizin ise 208.469,78-TL olduğunun bildirildiği,

ödenen gecikme faizinin 102,137,61-TL'lik kısmının mahkeme kararı ile iptal edilen ödeme emrinde yer alan borçlara ilişkin olduğu anlaşıldığından, bu kısma ilişkin yapılan gecikme zammının iadesi talebinin reddine dair işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı;

dava konusu edilen 310.607,83-TL tutarındaki gecikme zammının,2015/Kasım, Aralık, 2016/Ocak, Haziran dönemlerine isabet eden 208.470,22-TL tutarındaki kısmının ise, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu 52. maddesinin son fıkrasında aslın ödenmiş olması gecikme zammının takip ve tahsiline mani olmayacağı hüküm altına alınmış olduğundan, ödenen vergi aslı, sonradan bir şekilde iade edilmiş olsa da ödeme müddeti içinde ödenmeyen amme alacağı için tahsil edilen gecikme zammının iadesi isteminin reddinde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine,

dava konusu işlemin 102.137,61-TL tutarındaki gecikme zammının iadesi isteminin reddine ilişkin kısmının iptali ile bu tutarın davacıya iadesine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Mahkeme kararının davanın kabulüne ilişkin kısmı hukuka uygun bulunduğundan bu kısma ilişkin davalı idarenin istinaf başvurusunun reddi gerektiği; dava konusu işlemin 208.470,22 TL tutarındaki gecikme zammına ilişkin kısmı açısından ise, Dairelerinin ara kararı üzerine, toplam 4.917.150,87-TL tutarlı ödemenin, davacı şirketin ...

Bankası, Aydın Şubesi nezdinde bulunan hesabına uygulanan haciz nedeniyle cebri icra tehdidi altında yapıldığının anlaşıldığı, Büyük Mükellefler Vergi Dairesinin mükellefi olan davacı şirketin bu mükellefiyetinden kaynaklı katma değer vergisi iade alacakları ile ilgili mahsup talebinde bulunduğu, mahsuba konu edilen borçlar arasında uyuşmazlık konusu tutarların da bulunduğu,

mahsup işlemlerinin hali hazırda sonuçlandırılmadan cebri icra tehdidi altında ödenen tutarların ana paraya isabet eden kısımlarının iade edilmesine rağmen, ferisi niteliğinde bulunan gecikme zamlarının iadesi istemiyle yapılan başvurunun, somut ve hukuken kabul edilebilir herhangi bir gerekçe gösterilmeden reddi yolunda tesis edilen işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle davalı idare istinaf başvurusunun reddine, davacı istinaf başvurusunun kabulüne, Vergi Mahkemesi kararının davanın reddine ilişkin kısmının kaldırılmasına,

davanın bu husus bakımından kabulüne, işlemin 208.470,22 TL tutarındaki gecikme zammının iadesi talebinin reddine ilişkin kısmının iptaline ve anılan tutarın davacıya iadesine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı şirket adına düzenlenen ödeme emri içeriğinde yer almayan, idarenin düzenlemiş olduğu elektronik haciz işlemine konu olmayan, fakat davacı şirket tarafından kendiliğinden ödemiş bulunduğu borçlar nedeniyle ödenen gecikme zammının iadesi talebinin reddi yönündeki dava konusu zımnen ret işleminin hukuka uygun olduğu iddiasıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Yasal dayanaktan yoksun olan temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.