Danıştay 9. Daire E.2021/1502 K.2023/486

Dava konusu istem: Davacı adına, … İş Makinaları Hafriyat Nakliyat İnşaat Taah. İthalat Limited Şirketi'nin vergi borçlarının tahsili amacıyla kanuni temsilci sıfatıyla düzenlenen … tarih ve … sayılı ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; asıl borçlu şirket adına düzenlenen ödeme emrinin tebliği usulsüz olduğundan söz konusu tebliğin zaman aşımı süresini kesmediği, bu durumda tahsil zaman aşımına uğrayan alacakların tahsili için düzenlenen dava konusu ödeme emrinde hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle davanın kabulüne, ödeme emrinin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Olayda hisse devri ilan edilmemiş ise de, geçerli bir hisse devir sözleşmesi olduğu, bu sözleşmenin genel kurul kararıyla onaylandığı, davacının hisselerini devretmesinin yanı sıra şirket temsilciliğinden de 06/03/2008 tarihi itibarıyla ayrıldığının açık ve net biçimde belirtildiği, dava konusu dönemde yasal temsilci olmayan ve borçların doğumunda kusuru bulunmayan davacı adına düzenlenen dava konusu ödeme emrinde hukuka uygunluk bulunmadığından mahkeme kararı sonucu itibarıyla yerinde görülerek istinaf başvurusunun gerekçeli olarak reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacının kanuni temsilcilikten ayrıldığı hususu Ticaret Sicil Gazetesi'nde ilan edilinceye kadar sorumluluğunun devam ettiği, vergi borçlarının zaman aşımına uğramadığı iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.