Danıştay 9. Daire E.2021/1525 K.2022/867

Dava konusu istem: Davacı adına, bir kısım hasılatını kayıt ve beyan dışı bıraktığı ve alımlarının bir kısmını sahte fatura ile belgelendirdiği yolundaki vergi tekniği raporu esas alınarak düzenlenen takdir komisyonu kararına dayanılarak resen tarh edilen üç kat vergi ziyaı cezalı 2010 yılı gelir vergisinin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay Dokuzuncu Dairesince verilen bozma kararına uyarak yeniden incelenmek suretiyle; olayda, vergi inceleme tutanağının davacı tarafından ihtirazi kayıt konulmadan imzalanarak kabul ve ikrar edilmesi nedeniyle maddi delil niteliğinde olduğu, davacının ihtirazi kayıtsız imzaladığı tutanaklardaki beyanlarının aksinin ancak aynı derecede etkin başkaca somut delille ispatlanabileceği ve dava aşamasında ispatlayıcı somut delil sunulamadığı,

davacının hiç bir ihtirazı kayıt konmadan imzaladığı tutanaklar ve ... adına tesis edilen mükellefiyete ilişkin yasal defter ve belgeler ve harici deliller esas alınarak düzenlenen vergi tekniği raporuna göre hesaplanan ve beyan dışı bırakıldığı sabit olan kazancın vergiyi doğuran olayın gerçek mahiyetine uygun olduğu görüldüğünden, dava konusu tarhiyatın hukuka uygun olduğu, vergilendirilecek faaliyetin gerçeğe aykırı belge düzenlenmek suretiyle gizlenmesine sebebiyet verildiği için kesilen üç kat vergi ziyaı cezasında da hukuka aykırılık olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Dava konusu vergi ve cezanın asıl muhatabının dava dışı ... olduğu, vergi tekniği raporlarının denetime elverişli olarak hazırlanmadığı, vergi incelemesi yapılan iş yerinin mükellefinin ... olduğu ve bütün resmi işlerin bu kişi tarafından yürütüldüğü, gerçeği yansıtan bir envanter incelemesinin yapılmadığı, hatalı fatura kesilmesinin usulsüzlük cezası yönünden değerlendirilmesi gerektiği, ... ile beraber çalıştığını inkar etmediği, banka ve resmi kurum ve kuruluşlar nezdindeki işlemlerin .... tarafından yürütüldüğü, söz konusu iş yerinin başkasına ait olduğu iddiasının gerçek hayat icaplarına uygun olmadığı,

... yanında çalışması nedeniyle müstahsillerin kendisini tanınmasının normal olduğu, ... 'nun eski çalışanı olmasının paravan firma oluşturulduğunun ispatı anlamına gelmeyeceği, tarafı olunmayan ticari faaliyetlerden kaynaklı vergilendirilmeye tabi tutulduğu, ... Et Ltd.

Şti'den alınan malların depolama masrafı olmaksızın alıcıya satıldığı, satılan malların gerçekten satıldığı ve bedellerinin tahsil edildiği, vergi inceleme elemanınca ödeme belgelerinin incelenmediği, ... tarafından verilen beyanın gerçeği yansıtmadığı, ceza yargılamasından kaçınmak amacıyla bu şekil beyan verildiği iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davacı tarafından verilen ifadede, eski işçisi olan ... adına mükellefiyet açtırdıkları, tüm faaliyetlerin birlikte yürütüldüğü, bu ticari faaliyet için ...'nun kazanılan gelirin %40-50sini aldığı, bu et ticaretinde net %1,5 kar elde edildiğinin beyan edildiği, bu ifade de ayrıca ... adına yapılan ticaretin tüm ayrıntılarının belirtildiği, davacının yapılan ticari faaliyetin sürdürdüğü hiçbir ihtirazi kayıt konulmaksızın ifade tutanağını imzaladığı, ... tarafından verilen ifadede ise, mal alış ve satışları ile ilgili bilgisinin olmadığı, tüm mal alış, satış, fatura kesme, para tahsil etme işleriyle davacının ilgilendiği,

kendisinin bilgisinin olmadığının bildirildiği, ... tarafından verilen dilekçede davacının yanında yevmiye karşılığında çalışıldığının ifade edildiği, müstahsillerin canlı hayvan satışlarını davacıya yaptıklarını, ... tanımadıklarını, ... tarafından adlarına düzenlenen müstahsil makbuzlarındaki imzalarının kendilerine ait olmadığı yönünde ifade verdikleri, tutanaklardaki ve vergi tekniği raporundaki diğer tespitler esas alınarak elde edilen gelirin kayıt ve beyan dışı bırakıldığı yolunda yapılan dava konusu cezalı tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı iddialarıyla temyiz isteminin reddi istenilmektedir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ... 'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.