Danıştay 9. Daire E.2021/1648 K.2022/4639

Dava konusu istem: Davacı adına, sahte fatura düzenlemek suretiyle komisyon geliri elde ettiğinden bahisle 2017 yılı için tarh edilen gelir vergisi ile tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:.

Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; dava konusu edilen ilgili hesap dönemine ilişkin olarak davacının gerçek satışlara dayanmayan sahte belgeler düzenlediği yönünde bir kısım emareler mevcut olmakla birlikte davacının, defter ve belgelerini ibraz ettiği, yapılan yoklamalarda vergi dairesince bilinen adresinde bulunduğu, muhtelif tarihlerde yapılan yoklamalarda yüklü miktarda ve tutarda inşaat malzemelerinin görüldüğü ve fotoğraflandığı, işçi çalıştırdığı, işçilerin alınan beyanında davacı tarafından işe alındıklarının ve davacı yanında çalıştıklarının beyan edildiği, faal olduğu,

işinde ve işyerinde kullanılacak nitelikte muhtelif araçlarının olduğu, davacının satış yaptığı firmalar ile ilgili olarak bir takım olumsuz tespitlere yer verilmekle birlikte, söz konusu satışların gerçek olup olmadığı konusunda davacıdan alım yapan şahıs ve firmalar nezdinde yeterli araştırma yapılmadığı ve karşıt incelemelerde ifadelerine başvurulan kişiler tarafından alım satım ilişkisinin gerçek olduğunun beyan edilmiş olması nedenleriyle, davacının somut ve tereddütten uzak bir şekilde komisyon karşılığı sahte fatura ticareti yaptığı sonucuna ulaşılmasının hukuki dayanağının olmadığının anlaşıldığı,

vergi tekniği raporunda tespit edilen hususların, davacının komisyon karşılığı sahte fatura ticareti yaptığını kanıtlamaktan uzak olduğu, bu itibarla, davacının sahte fatura düzenleyerek karşılığında komisyon geliri elde ettiği yolunda maddi olayı ortaya koyan, hukuken geçerli, kesin ve somut delilleri içeren yeterli bir vergi incelemesinin yapıldığından söz edilemeyeceği, eksik ve yetersiz inceleme sonucunda varsayım ve kanaate dayalı olarak yapılan tarhiyatta ve hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, dava konusu cezalı tarhiyatın kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunda, davacının 01/01/2016 tarihinden itibaren gerçek bir durum veya muameleye dayalı faaliyetinin bulunmadığı, davacı tarafından 2016, 2017 ve 2018 yıllarında düzenlenen belgelerin 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359. maddesinde tanımlanan sahte belge olarak değerlendirilmesi gerektiğinin tespit edilmesi üzerine davacı hakkında düzenlenen vergi inceleme raporuna istinaden dava konusu tarhiyatın yapıldığı, yapılan işlemlerin hukuka uygun olduğu iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.