Danıştay 9. Daire E.2021/1745 K.2022/5184

Dava konusu istem: Davacı şirket tarafından, Malatya İli, Battalgazi İlçesi, … Mahallesinde yer alan taşınmazları için, 2014 yılı 2. dönemi ile 2015, 2016, 2017 yılları ve 2018 yılı 1. dönemine ilişkin olarak ödenen toplam 312.636,58-TL emlak vergisinin; 6360 sayılı On Dört İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmi Yedi İlçe Kurulması ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanununun Geçici 1. maddesinin 15. fıkrası uyarınca beş yıl sureyle alınmaması gerektiğinden bahisle iadesi istemiyle yapılan düzeltme-şikayet başvurusunun zımnen reddine ilişkin işlemin iptali ve ödenen tutarın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte iadesi istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:.

Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…., K:… sayılı kararıyla; davalı idarece, her ne kadar mülga Malatya Belediye Başkanlığının … tarihli ve … sayılı Meclis Kararı’yla İnönü Üniversitesi ve yakın çevresinin 3194 sayılı İmar Kanunu’nun 45. maddesi hükümleri uyarınca mücavir alan sınırları içerisine alındığı ve bu bina, arsa ve arazilerin emlak vergisine tabi tutulacağı belirtilmişse de, 6360 sayılı Yasa’da mücavir alan sınırları içinde veya dışında bulunan bina ve araziler için herhangi bir ayrım yapılmadığı gibi daha önceki tarihlerde bir köyün mücavir alan sınırları içerisine alınmasının,

köyün idari ve tüzel kişiliğinin sona ermesi anlamına gelmeyeceği, 6360 sayılı Yasa’ya ekli (10) sayılı listede Malatya İli, Battalgazi İlçesi’ne bağlanan belediyeler ve köyler arasında Bulgurlu’nun da yer aldığı, söz konusu Yasa’nın geçici 1. maddesinin 15. bendine göre tüzel kişiliği kaldırılan köyler için beş yıl süre ile emlak vergisi alınmayacağı açıkça belirtildiğinden dava konusu olayda vergi hatası bulunduğu, 6360 sayılı Kanun'un geçici 1. maddesinin 15. fıkrasının, 30 Mart 2014 tarihinde yürürlüğe girdiği dikkate alındığında;

bu tarihten itibaren muafiyet hükmünden yararlanılması ve emlak vergisi tahsil edilmemesi gerektiğinden, düzeltme-şikayet başvurusunun zımnen reddine ilişkin işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı, faiz isteminin ise.

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 112. maddesinin 4. fıkrası gereğince tecil faizi ile iadesi gerekmekte ise de; istemle bağlı kalınarak dava tarihinden itibaren 3095 sayılı Kanuni Faiz ve Temerrüt Faizine İlişkin Kanun hükümlerine göre faiz ödenmesi gerektiği gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline, ödenen tutarın, dava tarihinden itibaren işletilecek yasal faiziyle iadesine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davanın süresi içerisinde açılmadığı, 6360 sayılı Yasa ile Battalgazi İlçesinin metropol merkez ilçe haline dönüştüğü, Belediye Meclisi'nin 1992 tarihinde aldığı karar ile söz konusu taşınmazların mücavir alan içerisine alınarak imar planlarının yapıldığı, belediyenin, yol, su, kanalizasyon, temizlik gibi her türlü hizmetlerinden faydalandığı ve Kanun gereği emlak vergisinin tahakkuk ettirildiği,

1319 sayılı Emlak Vergisi Kanunu ile belediye ve mücavir alan sınırları dışarısında bulunan bina, arsa ve arazilerin bazı şartlar dahilinde vergiden muaf tutuldukları, 2464 sayılı Belediye Gelirleri Kanunu'nda, belediye ve mücavir alan sınırları içinde, belediyelerin, gelirleri olarak vergi, harç ve harcamalara katılma payı alacaklarının belirtildiği, söz konusu hükümler gereği dava konusu taşınmazlardan emlak vergisi alınması gerektiği, ayrıca taşınmazlar üzerinde, davacı şirkete ait büyük çaplı et ve et ürünleri işletmesinin bulunduğu ve köy statüsünde değerlendirilmesinin mümkün olmadığı iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Yasal dayanaktan yoksun olan temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NIN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.