Danıştay 9. Daire E.2021/1850 K.2021/5224

Tetkik Hakimi …'in Düşüncesi : Davacı tarafından, uyuşmazlığa konu taşınmazların devralınması üzerine 2014 yılında verilen emlak vergisi bildiriminde, ...sicil no'lu santral sahasında bulunan taşınmazlar kapsamında …, …, …, …, …, … mahallelerindekilerin yanı sıra Cumhuriyet Mahallesindeki taşınmazın da yer aldığı görülmekle birlikte, Vergi Mahkemesi kararında, dava konusu tahakkukun Cumhuriyet Mahallesindeki taşınmazdan kaynaklanan kısmıyla ilgili hüküm kurulmadığı anlaşıldığından; diğer yandan.

Mahallesinin, önce 29/03/2009 tarihinde yürürlüğe giren 5747 sayılı Kanun'un geçici 1. maddesinin 1. fıkrası uyarınca belde belediyesi tüzel kişiliğinin kaldırılarak köye dönüştürüldüğü, söz konusu düzenlemenin, "Kültür ve Turizm Bakanlığı'nın önerisi ve Bakanlar Kurulu kararıyla ilan edilmiş turizm bölge, alan ve merkezleri ile kültür ve turizm koruma ve gelişim bölgeleri" kapsamında kalan yerlere ilişkin kısmının Anayasa Mahkemesi'nin 31/10/2008 tarih ve E:2008/34, K:2008/153 sayılı kararıyla iptal edilmesi üzerine belde belediyesi statüsünü devam ettirdiği, 6360 sayılı Kanun ile belde belediyesi tüzel kişiliğinin kaldırılarak,

mahalle olarak. Belediye Başkanlığı'na katıldığı görüldüğünden, bu nedenle de 6360 sayılı Kanun'un geçici 1. maddesinde yer alan emlak vergisi istisnası kapsamında olmadığı anlaşıldığından ve vergi mahkemesi kararının bu hususlar bakımından bozulması gerektiğinden, karar düzeltme isteminin kısmen kabulü gerekeceği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hüküm veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince işin gereği görüşüldü:

Danıştay dava daireleri ile İdari veya Vergi Dava Daireleri Kurulları tarafından verilmiş olan kararlar hakkında kararın düzeltilmesi isteminin kabulü ancak, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 54. maddesinde yazılı sebeplerden birinin bulunması ile mümkündür.

Davalı idare tarafından karar düzeltme dilekçesinde, 22101 sicil no'lu santral sahasında bulunan taşınmazlar nedeniyle 2015 yılı emlak (arsa) vergisi ve taşınmaz kültür varlıkları koruma katkı payı tahakkukunun, …, …, …, …, … mahalleleri sınırlarında bulunan arsalardan kaynaklanan kısmına ilişkin olarak ileri sürülen iddialar, kararın bu kısımlarının düzeltilmesini gerektirecek nitelikte bulunmamaktadır.

Davalı idarenin, ... ve ... Mahallesinde bulunan taşınmazlara ilişkin 2015 yılı emlak (arsa) vergisi ve taşınmaz kültür varlıkları koruma katkı payı tahakkukuna yönelik ileri sürdüğü iddialar ise yerinde görüldüğünden, Danıştay Dokuzuncu Dairesinin 19/01/2021 tarih ve E:2018/4192; K:2021/17 sayılı kararının bu kısmı kaldırıldıktan sonra temyiz istemi incelendi:

5747 sayılı Büyükşehir Belediyesi Sınırları İçerisinde İlçe Kurulması ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun'un geçici 1. maddesinin 1. fıkrasında, ekli (44) sayılı listede adları yazılı belediyelerin tüzel kişiliklerinin, ilk genel mahalli idareler seçiminden geçerli olmak üzere kaldırılarak mahalleye dönüştürüldükleri düzenlemesine yer verilmiş, ekli (44) sayılı listenin 647. sırasında Muğla ili … ilçesi … Beldesine de yer verilmiştir.

Diğer yandan 06/12/2012 tarih ve 28489 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 6360 sayılı Kanun'un, 30/03/2014 tarihinde yürürlüğe giren 1. maddesinin 1. fıkrasında belediyeleri büyükşehir belediyesine dönüştürülen iller belirlenmiş, aynı maddenin 3. fıkrasında da birinci ve ikinci fıkrada sayılan illere bağlı ilçelerin mülki sınırları içerisinde yer alan köy ve belde belediyelerinin tüzel kişiliğinin kaldırıldığı, köylerin mahalle olarak, belediyelerin ise belde ismiyle tek mahalle olarak bağlı bulundukları ilçenin belediyesine katıldıkları düzenlemesine yer verilmiştir.

Aynı Kanun'un Geçici 1. maddesinin 15. bendinde de "Bu Kanuna göre tüzel kişiliği kaldırılan köylerde, bu fıkranın yürürlüğe girdiği tarihten itibaren 29/7/1970 tarihli ve 1319 sayılı Emlak Vergisi Kanununa göre alınması gereken emlak vergisi ile 26/5/1981 tarihli ve 2464 sayılı Belediye Gelirleri Kanunu uyarınca alınması gereken vergi, harç ve katılım payları 31/12/2022 tarihine kadar (bu tarih dâhil) alınmaz ve 31/12/1960 tarihli ve 193 sayılı Gelir Vergisi Kanununun 9'uncu maddesinin birinci fıkrasının üçüncü bendi, 23' üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci bendi ile beşinci bendi,

66'ncı maddesinin birinci fıkrasının beşinci bendi hükümleri 31/12/2022 (bu tarih dâhil) tarihine kadar uygulanmaya devam edilir. Bu yerlerde içme ve kullanma suları için alınacak ücret 31/12/2022 tarihine kadar (bu tarih dâhil) en düşük tarifenin % 25’ini geçmeyecek şekilde belirlenir." hükmüne yer verilmiştir.

1319 sayılı Emlak Vergisi Kanunu'nun 01/03/1972 tarihinde yürürlüğe giren 1610 sayılı Kanunu'nun 14. maddesiyle değişik 22. maddesinde bina ve arazi vergileriyle ilgili muaflık ve istisna hükümlerinin, bu Kanun'a eklenmek veya bu Kanun'da değişiklik yapılmak suretiyle düzenleneceği hükmü yer almakta ise de gerek Danıştay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulu'nun 11/02/1988 tarihinde verilen E:1987/3, K:1988/1 sayılı kararında gerekse Danıştay Dokuzuncu Dairesince aynı yönde verilen bir çok kararda belirtildiği üzere, sonra çıkan kanunun genel nitelikteki önceki kanunun yerine geçeceği ve sonradan yürürlüğe giren özel nitelikteki kanunda yer alan istisna ve muafiyet hükümlerinin uygulanacağı belirtilmiştir.

Yukarıda yer alan kanuni düzenlemeler uyarınca; sadece köy tüzel kişiliği kaldırılarak, mahalle olarak ilçe belediyesine katılan köylerde bulunan taşınmazlar bakımından, 6360 sayılı Kanun'un yürürlüğe girdiği tarihten itibaren kanunda belirtilen süre boyunca emlak vergisi tarh ve tahakkuk etmesine rağmen, tahsil edilmeyeceği ve mükellefiyete ilişkin yükümlülüklerin ise devam edeceği sonucuna ulaşılmıştır.

Dosyanın ve yine ... sicil no'lu maden sahasındaki taşınmazlara ilişkin emlak (arsa) vergisi ve taşınmaz kültür varlıkları koruma katkı payı tahakkukunun dava konusu edildiği Dairemiz E:2019/1346 sayılı dosyasının birlikte incelenmesinden;uyuşmazlığa konu taşınmazların devralınması üzerine 2014 yılında verilen emlak vergisi bildiriminde, 22101 sicil no'lu santral sahasında bulunan taşınmazlar kapsamında …, …, …, …, …, … mahallelerindekilerin yanı sıra … mahallesindeki taşınmazın da yer aldığı görülmüş olup, ancak mahkemece bu hususa ilişkin olarak hüküm kurulmamıştır.

Ayrıca, 29/03/2009 tarihinde yürürlüğe giren 5477 sayılı Kanun'un geçici 21.maddesi ve eki liste uyarınca, Muğla ili, Yatağan İlçesi, … Belde'sinin köye dönüştürüldüğü, ancak anılan düzenlemenin "Kültür ve Turizm Bakanlığı'nın önerisi ve Bakanlar Kurulu kararıyla ilan edilmiş turizm bölge, alan ve merkezleri ile kültür ve turizm koruma ve gelişim bölgeleri" kapsamında kalan yerlere ilişkin kısmının Anayasa Mahkemesi'nin 31/10/2008 tarih ve E:2008/34, K:2008/153 sayılı kararıyla iptal edildiği, bunun üzerine … belde belediyesi statüsünü devam ettirdiği, 6360 sayılı Kanun ile belde belediyesi tüzel kişiliğinin kaldırılarak, mahalle olarak … Belediye Başkanlığı'na katıldığı anlaşılmıştır.

Bu durumda, belde belediyesiyken 6360 sayılı Kanun ile köye dönüşen … Mahallesindeki taşınmazlar bakımından 6360 sayılı Kanun'un geçici 1. maddesinin 15. fıkrasında yer alan istisna hükmünün uygulanma imkanı bulunmadığından ve tahakkukun … Mahallesinde yer alan taşınmazdan kaynaklanan kısmı bakımından hüküm kurulmadığından vergi mahkemesi kararının bu hususlara ilişkin hüküm fıkrasının bozulması gerekmektedir.