Danıştay 9. Daire E.2021/1930 K.2023/418

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, kaçak alkollü içki bulundurduğundan bahisle, 3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu'nun 9/2. maddesi uyarınca 2018/Haziran dönemine ilişkin alınan takdir komisyonu kararına dayanılarak beyanlarının yeniden düzenlenmesi sonucu 2018/Ağustos ve Eylül dönemleri için re’sen tarh edilen katma değer vergisi ile tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle kesilen bir kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; yapılan denetimlerde taklit bandrollü ve sahte olduğu değerlendirilen alkollü içki ele geçirildiğinden bahisle dava konusu tarhiyat yapılmışsa da, tespit edilen söz konusu hususa istinaden davacı şirket adına katma değer vergisi tarh edilebilmesi için, 3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu'nun 1/1. maddesi uyarınca, taklit bandrollü ve sahte olduğu değerlendirilen alkollü içkilerin yurt içinde ticaretinin yapılması veya başkaca şekilde katma değer vergisine tabi olacak herhangi bir işleme tabi tutulması ve bunun davalı idarece tespitinin yapılmasının gerektiği,

uyuşmazlıkta davalı idarece söz konusu alkollü içkilerin davacı şirket tarafından satılarak bir başka kişiye teslim edildiğine dair herhangi bir tespitte bulunulmadığı gibi, anılan alkollü içkilere el konularak yediemin deposuna teslim edildiğinin anlaşıldığı, dolayısıyla söz konusu alkollü içkilerin bir başkasına satılma (teslim) imkanının da kalmadığı, bu hukuki durum karşısında, davacı şirket bakımından katma değer vergisi yönüyle vergiyi doğuran olay olan mal tesliminin gerçekleşmediği, yine 3065 sayılı Kanunun 9/2. maddesi uyarınca davacı şirket adına tarhiyat yapılmasını gerektirecek yasal koşulların olayda bulunmadığı,

tüm bu veriler ışığında dava konusu cezalı tarhiyatta hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Dosyanın incelenmesinden, davacı şirketin işyerinde taklit bandrollü kaçak içkilerin bulunduğunun ...

İl Jandarma Komutanlığı tarafından 06/06/2018 tarihinde tespit edilmesi üzerine Tarım ve Orman Bakanlığı Tütün ve Alkol Daire Başkanlığı'nın belirlediği emsal bedellere göre takdir komisyonunca 2018/Haziran dönemine ilişkin yapılan matrah takdirine göre 2018/Haziran döneminde tarhı gereken katma değer vergisinin çıkmadığı, ancak, vergi inceleme raporu veya takdir komisyonu kararı olmaksızın davalı idarece davacı şirketin katma değer vergisi beyanlarının düzeltilmesi sonucunda ödenecek katma değer vergisi çıkan 2018/Ağustos, Eylül dönemleri için dava konusu cezalı tarhıyatların yapıldığının anlaşıldığı,

213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 30. maddesi uyarınca re'sen tarhıyat yapılabilmesi için vergi inceleme raporunun düzenlenmesi veya ilgili dönem için takdir komisyonunun matrah takdir kararının bulunması gerektiği, davacı şirketin katma değer vergisi beyanlarının düzeltilmesi bakımından bir vergi incelemesi yapılmadan veya ilgili dönemler için matrah takdir kararı bulunmadan re’sen tarh edilen dava konusu vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinde hukuka uyarlık bulunmadığından, davanın kabulü yolundaki Mahkeme kararında sonucu itibarıyla yasal isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı şirketin deposunda 6.200 adet taklit bandrollü ve sahte olduğu değerlendirilen içkinin ele geçirildiği, yapılan tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı, şekil kuralları nedeniyle hukukun etkinliğinin azaltılmaması, vergilendirmede adalet ilkesinin zedelenmemesi gerektiği iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.