Danıştay 9. Daire E.2021/1937 K.2022/4184

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, sahte fatura düzenlemek suretiyle komisyon geliri elde ettiği yolunda hazırlanan vergi inceleme raporuna dayanılarak 2018/Ocak-Aralık dönemleri için re'sen tarh edilen katma değer vergisi ve kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; davacı şirket hakkında düzenlenen … tarih ve … sayılı vergi tekniği raporundaki tespitlerin incelenmesinden, faaliyette bulunduğu süreçte çok yüksek tutarda hasılatı bulunan davacı şirketin, hizmet sunumunda bulunan işçilerinden birisinin, şirket müdürünün eşi olduğu, ilgili dönemde mal alışları ya da satışlarını yaptığı firmaların çoğu hakkında sahte belge düzenlemekten vergi tekniği raporu bulunduğu veya bu sebeplerle incelemelerinin devam ediyor olduğu,

davacının faaliyeti kapsamında sattığı mal veya hizmetlerin teslimi ile nakliye hizmeti yönünden yapılan sorgulama sonucu, araç kiralama hizmetinin yeterli olmadığı, yoklamalarda tespit edilen emtianın mükellef kurumun sahte belge düzenleme faaliyetini peçelemek maksadıyla bulundurulduğu, yaptığı işlerde bankaları aracı kılmadığı, yüksek miktarlı ve tutarlı mal alış ve satışlarına rağmen deposu bulunmadığı, şirketin 2018 hesap döneminde yüksek miktarlı mal ve hizmet sattığı mükelleflerden ...'ın aynı zamanda mükellef kurumun 2019 yılındaki işçisi olduğu,

araç kiralama sözleşmeleri ile araç kullanım tarihleri ve mal alış ile satış faturalarının tarihleri arasında uyumsuzluklar bulunduğu, 2018 yılında yüksek tutarlı satış yaptığı mükelleflerden müşteri çeki aldığı, bu çeklerin, alış yaptığı şahıs ve firmalara cirolamasına rağmen büyük çoğunluğunun ... tarafından tahsil edildiği, bu şahsın mükellef kurumun işçilerinden ...'un babası olduğu, mükellef kurumun mevcut vergi borçlarını ödemediği,

2018 hesap döneminde verdiği katma değer vergisi beyannamelerinin hiçbir döneminde ödenecek vergi çıkmadığı gibi tespitler nedeniyle davacı şirketin, uyuşmazlık konusu dönemde düzenlediği faturaların sahte olduğu sonuç ve kanaatine varıldığından, davacı şirket tarafından düzenlendiği tespit edilen fatura tutarlarının yerleşik içtihatlarla benimsenen ilke uyarınca %2'si oranında komisyon geliri elde ettiği varsayılarak ve bu tutar üzerinden davacı şirket adına yapılan cezalı tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Uyuşmazlık konusu katma değer vergisinin matrah yönünden bağlı olduğu 2018 yılı kurumlar vergisi tarhiyatına karşı açılan davanın reddi yolundaki ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının kaldırılması istemiyle yapılan istinaf başvurusu … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla reddedildiğinden, istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Vergi tekniği raporunun bazı sayfalarının ve eklerinin tebliğ edilmemesi nedeniyle savunma haklarının kısıtlandığı, iş yerini açtıkları tarihten, incelemenin yapıldığı tarihe kadar aralıksız bir şekilde işlerine devam ettikleri, beyanname ve Ba-Bs formlarının süresinde verildiği, defter ve belgelerin yasal süre içerisinde incelemeye ibraz edildiği, ortada şirket adına düzenlenen faturaların sahteliğine delil olacak hiçbir somut verinin bulunmadığı, vergi tekniği raporunun hiçbir somut veriye dayanmadan yetersiz ve eksik inceleme ile yapıldığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NIN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.