Danıştay 9. Daire E.2021/2053 K.2023/1816

Dava konusu istem: Davacı adına, … Akaryakıt İnş. Loj. Gıda Tar. Tic. Ltd. Şti'ne ait ödenmeyen vergi borçlarının tahsili amacıyla kanuni temsilci sıfatıyla düzenlenen … tarih ve … sayılı ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; dava konusu ödeme emrinin …, …, …, …, …, …, …, …, …, …, …, …, …, …, …, …ve …sıra numaralarındaki amme alacakları haricindeki kısımları yönünden; davacının 28/05/2019 tarihinde asıl borçlu şirketin kanuni temsilcisi olduğu, davacının şirketin kanuni temsilcisi olmadığı dönemlere ait amme borçlarından sorumlu tutulması mümkün bulunmadığından, davacı adına kanuni temsilci sıfatıyla düzenlenen dava konusu ödeme emrinin 28/05/2019 tarihinden önceki dönemlere ait amme alacakları haricindeki kısımlarında hukuka uyarlık bulunmadığı,

dava konusu ödeme emrinin 28/05/2019 tarihinden sonraki dönemlere ait amme alacakları kısmı yönünden ise; davacının ilgili dönemde kanuni temsilci olduğu ve sorumluluğunun bulunduğu, asıl borçlu şirket adına düzenlenen ödeme emirlerinin usulüne uygun olarak tebliğlerinin ardından yapılan mal varlığı araştırması ile şirketin mal varlığından tamamen veya kısmen tahsil edilemeyen veya tahsil edilemeyeceği anlaşılan amme alacaklarının tahsili amacıyla davacı adına kanuni temsilci sıfatıyla düzenlenen dava konusu ödeme emrinin bu kısımlarında hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine,

dava konusu ödeme emrinin davacının kanuni temsilci olduğu 28/05/2019 tarihinden önceki dönemlere ait amme alacakları haricindeki kısımlarının iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Mahkeme kararının, ödeme emrinin 28/05/2019 tarihinden sonraki dönemlere ait borçlara ilişkin kısmı ile 2019/Nisan-Haziran dönemine ait damga vergisi dışındaki amme alacaklarına ilişkin kısmına karşı taraflarca dilekçelerinde ileri sürülen iddiaların kararın bu kısımlarının kaldırılmasını gerektirir nitelikte olmadığı, dava konusu ödeme emrinin 2019/Nisan-Haziran dönemine ait damga vergisine ilişkin davalının istinaf başvurusuna gelince;

söz konusu alacakların dayanağının şirket tarafından verilen geçici vergi beyannamesi üzerine tahakkuk eden vergi borçları olduğu ve 28/05/2019 tarihinden itibaren anılan şirketin kanuni temsilci olan davacının söz konusu borçların vade tarihi olan 17/08/2019 tarihinde de anılan şirkette kanuni temsilci olması sebebiyle bu borçların şirket tarafından ödenmemesinde kusuru bulunduğundan,

söz konusu borçların anılan şirket hakkında usulüne uygun olarak yapılan takibatlara rağmen tahsil edilememesi sebebiyle şirket kanuni temsilcisi olan davacıdan tahsili amacıyla adına düzenlenen dava konusu ödeme emrine konu edilmesinde hukuka aykırılık bulunmadığından, davacı istinaf başvurusunun reddine, davalı istinaf başvurusunun kısmen reddine, kısmen kabulüne, Mahkeme kararının dava konusu ödeme emrinin 2019/Nisan-Haziran dönemine ait damga vergisine isabet eden kısmının kaldırılmasına, bu husus yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacının, kanuni temsilcilik sıfatını kazandığı dönem öncesi vergi borçlarından da müteselsil sorumlu olduğu, asıl borçlu şirketten tahsil edilemeyen amme alacağından dolayı davacı adına ödeme emri düzenlenmesinin hukuka uygun olduğu iddiasıyla kararın aleyhe olan kısmının bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.