Danıştay 9. Daire E.2021/2074 K.2023/3076

Dava konusu istem: … Halıcılık Day. Tük. Mal. Kuy. Oto. Gıda Sanayi Ticaret Limited Şirketine ait vergi borçlarının tahsili amacıyla, şirket ortağı sıfatıyla davacının 9 adet gayrimenkulü üzerine uygulanan haczin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; davacının gayrimenkullerine haciz işleminin uygulandığı tarih itibariyle şirket adına kayıtlı iki adet aracın bulunduğu, davalı idare tarafından muhtelif tarihlerde araçların haczedildiği ancak henüz satışının gerçekleşmediği, satılmaları durumunda borcun kısmen dahi olsa tahsil edilebileceği dolayısıyla alacağın tahsil edilemeyeceğinin şüpheden uzak bir şekilde açık olmadığından,

şirket adına başlatılan takip prosedürünün tamamlanması gerekirken bu usule uyulmayarak davacı hakkında takibata geçildiği dikkate alındığında, alacağın asıl borçlu şirketten tahsili için yürütülmesi gereken takibin hukuka uygun şekilde sonlandırılmış olduğundan bahsedilemeyeceğinden davacının gayrimenkullerine uygulanan haciz işleminde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, dava konusu haczin kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca davalı istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

İlk savunma ve istinaf dilekçelerindeki iddiaların tekrarıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'ÜN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.