Danıştay 9. Daire E.2021/2287 K.2022/5451

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, sahte fatura düzenlemek suretiyle komisyon geliri elde ettiği yolunda düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak 2017/Nisan-Aralık dönemleri için re'sen tarh edilen katma değer vergisi ile kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması ve tebliğ edilen ihbarnamelerin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; davacı şirket hakkında düzenlenen … tarih ve … sayılı vergi tekniği raporunun incelenmesinden, tespitlerin (böylesi büyük bir ticari hacme sahip bir işi yapabilecek ticari organizasyona sahip olmaması, stokta malının bulunmaması, inceleme döneminde alım yaptığı tutarların neredeyse tamamının, hakkında sahte fatura düzenlemeden dolayı vergi tekniği raporu bulunan, sahte fatura düzenleme ve kullanma tespiti yapılan, vergi incelemesi devam eden firmalardan gerçekleştirilmesi,

ticari hacme oranla çok cüzi vergi beyan edilmesi) davacı şirket tarafından düzenlenen faturaların gerçeğe aykırı olarak düzenlendiğini ortaya koyduğu ve tespitlerin Mahkemelerince de yeterli bulunduğundan, davacı adına tarh edilen üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinde hukuka aykırılık bulunmadığı; dava konusu edilen …, …, …, …, …, …, …, … ve … sayılı vergi ceza ihbarnamelerinin iptali istemi yönünden yapılan değerlendirmede, vergi ceza ihbarnamesinin kesin ve yürütülmesi zorunlu bir idari işlem olmayıp, tarh edilen vergiler ile kesilen cezaların tebliğinde kullanılan bir vesika olduğu,

kesin ve yürütülmesi gereken işlemin bu ihbarnamelerle tebliğ edilen tarh edilen vergiler ve kesilen cezalar olduğu anlaşıldığından, bu kısma yönelik iptal istemi hakkında işin esasına girilerek karar verilmesine olanak bulunmadığı gerekçesiyle, davanın kısmen reddine, kısmen incelenmeksizin reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği, 2017 yılı kurumlar vergisine karşı açılan davada, ... Vergi Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı karara karşı yapılan davacı istinaf başvurusunun ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla reddedildiği belirtilerek istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

2017 yılında alım- satım yapılan demir ticaretinin ve faturaların sahte olmadığı, uygulanan vergilerin ve cezaların haksız olduğu, düzenlenen vergi inceleme raporları ile vergi tekniği raporunun somut tespit içermediği, yasalara aykırı şekilde gerçekleştirilen vergi incelemesi neticesinde düzenlenen vergi tekniği ve devamında düzenlenen inceleme raporunun da yasal olmadığı, raporlarda çelişkiler bulunduğu, tarhiyata esas alınamayacakları, demir alınan firmalar hakkındaki olumsuzluklardan sorumlu tutulmalarının hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğu iddiasıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Yasal dayanaktan yoksun olan temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NİN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

Nitekim, 2017 yılı kurumlar vergisine karşı açılan davada ... Vergi Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararına karşı taraflarca yapılan istinaf başvurularının reddine dair … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararı Danıştay Dokuzuncu Dairesinin 03/11/2022 tarih ve E:2021/1769, K:2022/5447 sayılı kararıyla onanmıştır.