Danıştay 9. Daire E.2021/2560 K.2022/3353

Dava konusu istem: Davacı şirketin 2018 yılı hesap ve işlemlerinin incelenmesi sonucunda düzenlenen … tarih ve … sayılı vergi inceleme raporuna dayanılarak 2018 yılına ilişkin olarak re'sen tarh edilen tekerrür hükümleri uygulanarak arttırılan vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisinin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesi … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; dava konusu 2018 yılına ait vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi için davacı şirket tarafından … tarih ve … sayılı dilekçe ile uzlaşma talebinde bulunulduğu, … tarih ve … karar numaralı uzlaşma tutanağı imzalanarak vergi ve cezalar üzerinde uzlaşıldığı görülmekte olup, uzlaşmanın vaki olması halinde mükelleflerin, üzerinde uzlaşılan vergi ve cezaya karşı dava açmaları mümkün bulunmadığından, 213 sayılı Yasa'nın Ek 7. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 2018 yılına ilişkin vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisinin terkini istemiyle açılan davanın esasının incelenme olanağının bulunmadığı gerekçesiyle davanın incelenmeksizin reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Üretimi yapılan ürünlerin hal kayıt sisteminden sisteme kaydedildiği, belgesiz satıştan bahsetmenin mümkün olmadığı, idari işlem ile tahakkuk ettirilen vergi ve vergi cezalarda vergi hatası ve hesaplama hatası olduğu, şirket hakkında düzenlenen vergi inceleme raporu ve buna istinaden tarhedilen cezanın haksız ve hukuka aykırı olduğu iddiasıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Yasal dayanaktan yoksun olan temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.