Danıştay 9. Daire E.2021/2709 K.2021/6381

İstemin konusu

Davacı şirket adına düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak 2018/Ocak-Aralık ve 2019/Ocak-Eylül dönemleri için re'sen tarh edilen üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi ile 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 353/1. maddesi uyarınca 2018 ve 2019 yılı için kesilen özel usulsüzlük cezalarının kaldırılması istemiyle açılan davayı; dava konusu ihbarnamelerin elektronik ortamda usulüne uygun olarak tebliğ edilmesine karşın süresinde dava açılmadığı gerekçesiyle süre aşımı yönünden reddeden.

Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararına karşı davacı tarafından; süre aşımı nedeniyle reddine ilişkin hüküm fıkrası yönünden yapılan istinaf başvurusunu reddeden, davalı tarafından vekâlet ücreti yönünden yapılan istinaf başvurusunu kabul ederek davalı lehine vekâlet ücretine hükmeden,. Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

İdareye bildirilen e-posta adresi ile cep telefonu numarasına elektronik ortamda tebliğ yapıldığına dair bilgilendirme mesajı gönderilmediğinden tebliğin usulsüz olduğu, ayrıca e-tebliğ yoluyla gönderilen belgeler arasında cezalı tarhiyatın dayanağı vergi tekniği raporunun bulunmadığı, bu nedenle savunma hakkının kısıtlandığı, usulsüz tebliğ nedeniyle dava açma süresinin başlamayacağı, elektronik ortamda yapılan tebliğden 22/10/2020 tarihinde haberdar olduğu, bu tarih esas alındığında esas alındığında davanın süresinde açıldığı, vekâlet ücretinin davalı üzerinde bırakılması gerektiği iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge İdare Mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan bozma sebeplerinden birinin varlığı halinde mümkündür

Bölge İdare Mahkemesi kararının, Vergi Mahkemesi kararının davanın süre aşımı nedeniyle reddine ilişkin hüküm fıkrası yönünden verilen istinaf başvurusunun reddine ilişkin kısmına yönelik davacı tarafından ileri sürülen temyiz iddiaları kararın bu kısmının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının, Vergi Mahkemesi kararına karşı davalı tarafından vekâlet ücreti yönünden yapılan istinaf başvurusunun kabulüyle davalı lehine vekâlet ücretine hükmedilmesine ilişkin hüküm fıkrasının temyiz istemine gelince;

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 6545 sayılı Kanun'un 22. maddesiyle değişik "Temyiz incelemesi üzerine verilecek kararlar" başlıklı 49. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinde; temyiz incelemesi sonunda kararda yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan maddi hatalar ile düzeltilmesi mümkün eksiklik veya yanlışlıklar varsa Danıştayın kararı düzelterek onayacağı hükme bağlanmıştır.

Maddenin gerekçesinde ise, madde ile temyiz incelemesinde sadece maddi hatalarda değil, aynı zamanda yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen eksiklik ya da yanlışlıklarda da düzelterek onama kararı verilmesinin sağlandığı, uygulamada, vekâlet ücretine, yargılama giderlerine ya da faize hükmedilmesinin unutulması ya da bunların yanlış hesaplanması gibi, kararın asli olmayan unsurlarında görülen bir kısım eksiklik ya da yanlışlıklar nedeniyle bozma kararları verildiği,

bunun mahkeme tarafından tekrar karara bağlandığı ve yine bu kararlara karşı yeniden kanun yollarına başvurulabilmesi nedeniyle hem zaman hem de emek kaybına neden olunduğunun görüldüğü, bu suretle esasa etkili olmayan konularda Danıştayın kesin karar vermesi sağlanarak uyuşmazlığın hızla sonuçlandırılmasının amaçlandığı hususlarına yer verilmiştir.

Dava dosyasının incelenmesinden;. Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:…. sayılı kararı ile davanın süre aşımı yönünden reddine karar verildiği, anılan kararda davalı idare lehine vekâlet ücreti hükmedilmediği, davalı tarafından vekâlet ücreti yönünden yapılan istinaf başvurusunun.

Vergi Mahkemesince 23/11/2020 tarihinde verilen ilk incelemeye esas ara kararının gereğinin davalı tarafından vekil aracılığıyla yerine getirildiği ve dilekçe ekinde uyuşmazlığın çözümünde etkili olabilecek bilgi belgelerin sunulduğu, dolayısıyla davalı vekili tarafından dosyaya hukuki katkıda bulunulduğu, dosyanın vekil aracılığıyla takip edilmesi ve davanın davalı lehine sonuçlanması nedeniyle, davalı lehine Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiği gerekçesiyle kabul ederek davalı lehine vekâlet ücretine hükmedildiği görülmüş ise de.

Vergi Mahkemesinin 2 ara kararı üzerine idari personel tarafından da gönderilebilecek olan belgelerin davalı idare vekili tarafından imzalanan yazı ile gönderildiği, herhangi bir hukuki değerlendirmede ve hukuki katkıda bulunulmadığı görüldüğü, dava dilekçesi tebligata çıkarılmadan ve davalı idarenin savunması alınmadan, süresinde açılmayan davanın reddine karar verildiğinden, davalı idare vekili lehine avukatlık ücretine hükmedilmemesi gerektiği sonucuna varılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesince, davalı lehine vekâlet ücretine hükmedilmesi her ne kadar bozma nedeni ise de bu husus yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden ve düzeltilmesi mümkün eksiklik niteliği taşıdığından, işbu temyiz istemine konu kararın hüküm fıkrasındaki "Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir edilen 2.270,00-TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalı idareye verilmesine" ibaresi çıkartılmak suretiyle kararın vekâlet ücreti yönünden düzeltilerek onanması gerektiği sonucuna varılmıştır.