Danıştay 9. Daire E.2021/2791 K.2023/685

Dava konusu istem: Davacı tarafından, 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun mükerrer 121. maddesi uyarınca 2017 yılı kurumlar vergisi beyannamesi üzerinden hesaplanan kurumlar vergisinin %5’i olan 206.984,52.TL vergi indirim tutarından, ödenmesi gereken kurumlar vergisinin mahsubuyla kalan 206.763,99.TL’nin borçlarına mahsup edilmesi talebiyle yapılan başvurunun reddine ilişkin … tarih ve E… sayılı işlemin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; davacı şirketin vergiye uyumlu mükellef olma şartlarını taşımadığı veya süresinde başvuruda bulunmadığı yönünde bir uyuşmazlık bulunmadığı, uyuşmazlığın vergi indirim tutarının ödenmesi gereken vergiden fazla olması durumunda kalan tutarın,

yıllık gelir veya kurumlar vergisi beyannamesinin verilmesi gereken tarihi izleyen bir tam yıl içinde mükellefin beyanı üzerine tahakkuk eden diğer vergilerinden mahsup edilebileceği yolundaki düzenleme uyarınca 25/04/2018 ilâ 25/04/2019 tarihleri arasında davacı şirketin beyanı sonucu tahakkuk eden veya muaccel hale gelmiş herhangi bir borcun bulunup bulunmadığından kaynaklandığı,

mahkemelerince yapılan ara karara davalı idarece verilen yanıt ve eklenen belgelerin incelenmesinden 25/04/2018 ilâ 25/04/2019 tarihleri arasında davacı şirketin beyanı sonucu tahakkuk ederek ödenen vergi borcunun mahsuben iadesi istenilen 206.763,99-TL'nin üzerinde olduğunun görüldüğü, fakat davacı şirketçe tahakkuk eden vergi borçlarının tahakkuk tarihinde veya çok yakın tarihlerde ödenmesi nedeniyle davalı idarece tahakkuk eden veya muaccel hale gelmiş vergi borcu bulunmadığı şeklinde değerlendirilerek başvurunun reddedilmesinin Kanun hükümlerine aykırı bulunduğu,

davacı şirketin Kanunda belirtilen şartları yerine getirdiği ve süresi içerisinde başvuruda bulunduğu da açık olduğundan, dava konusu işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Mahsup talep dilekçesi üzerine 99 sayılı Gelir Vergisi Sirküleri gereği bilgi girişinin elektronik ortamda yapılması, alınacak kontrol raporunda varsa eksikliklerin giderilmesi akabinde bilgi verilmesi halinde mahsup talebinin dikkate alınabileceğinin davacıya bildirildiği, davacının sisteme 22/02/2019 tarihinde bilgi girişinde bulunduğu, 07/03/2019 tarihinde eksikliğe ilişkin cevap verdiği, iade talebine ilişkin işlem tesisi istendiği, yapılan kontrolde davacının 25/04/2018 ilâ 25/04/2019 tarihleri arasında borcu bulunmadığından, talebin yerine getirilemediğinden bahisle tesis edilen dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı iddiasıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.