Danıştay 9. Daire E.2021/2996 K.2021/7006

2- … Vergi Dairesi Müdürlüğü-…

İstemin Özeti : Danıştay Dokuzuncu Dairesinin 23/03/2021 tarih ve E:2021/631, K:2021/2190 sayılı kararının; dilekçelerde ileri sürülen sebeplerle karşılıklı olarak düzeltilmesi istenilmektedir.

Cevapların Özeti : Davacı tarafından cevap verilmemiştir. Davalının cevabı kararın düzeltilmesi isteminin reddi gerektiği yolundadır.

Tetkik Hakimi …'ın Düşüncesi: Davacının karar düzeltme isteminin karar harcı yönünden kabulü, tarafların esasa yönelik karar düzeltme istemlerinin reddi gerekeceği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hüküm veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince işin gereği görüşüldü:

Danıştay dava daireleri ile İdari veya Vergi Dava Daireleri Kurulları tarafından verilmiş olan kararlar hakkında kararın düzeltilmesi isteminin kabulü ancak, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 54. maddesinde yazılı sebeplerden birinin bulunması ile mümkündür.

Uyuşmazlıkta, kanuni temsilcisi olduğu şirketin vergi borçları nedeniyle, davacıdan teminat istenilmesine ilişkin … tarih ve … sayılı işlemin iptali istemiyle açılan davayı; Danıştay Üçüncü Dairesince verilen bozma kararına uymak suretiyle kısmen kabul eden, kısmen reddeden Vergi Mahkemesi kararına yönelik temyiz istemlerini reddeden Danıştay Dokuzuncu Dairesi kararının karşılıklı olarak düzeltilmesi istenilmektedir.

Taraflarca ileri sürülen iddialar, kararın esasa ilişkin kısmının düzeltilmesini gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

Vergi Mahkemesi kararının, nispi karar harcına hükmedilmesine ilişkin kısmı yönünden ise 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 54. maddesi uyarınca kararın düzeltilmesi istemi yerinde görüldüğünden, Danıştay Dokuzuncu Dairesinin 23/03/2021 tarih ve E:2021/631, K:2021/2190 sayılı kararının bu kısmı kaldırıldıktan sonra temyiz istemi incelendi:

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 6545 sayılı Kanun'un 22. maddesiyle değişik "Temyiz incelemesi üzerine verilecek kararlar" başlıklı 49. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinde; temyiz incelemesi sonunda kararda yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan maddi hatalar ile düzeltilmesi mümkün eksiklik veya yanlışlıklar varsa Danıştayın kararı düzelterek onayacağı ifade edilmiştir.

Maddenin gerekçesinde ise madde ile temyiz incelemesinde sadece maddi hatalarda değil, aynı zamanda yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen eksiklik ya da yanlışlıklarda da düzelterek onama kararı verilmesinin sağlandığı, uygulamada, vekâlet ücretine, yargılama giderlerine ya da faize hükmedilmesinin unutulması ya da bunların yanlış hesaplanması gibi kararın asli olmayan unsurlarında görülen bir kısım eksiklik ya da yanlışlıklar nedeniyle bozma kararları verildiği,

bunun mahkeme tarafından tekrar karara bağlandığı ve yine bu kararlara karşı yeniden kanun yollarına başvurulabilmesi nedeniyle hem zaman hem emek kaybına neden olunduğunun görüldüğü, bu suretle esasa etkili olmayan konularda Danıştayın kesin karar vermesi sağlanarak uyuşmazlığın hızla sonuçlandırılmasının amaçlandığı hususlarına yer verilmiştir.

492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 54. maddesinde, vergi yargısı harçlarının (3) sayılı tarifede yazılı işlemlerden değer ölçüsüne göre nispi esas üzerinden, işlemin nevi ve mahiyetine göre ise maktu esas üzerinden alınacağı, Harçlar Kanunu'na bağlı (3) sayılı Tarife'nin nispi harçlara ilişkin II. kısmının (a) bendinde, tarhiyata ve ceza kesme işlemlerine karşı mükellefin dava açması üzerine vergi mahkemesinin nihai kararları ile bölge idare mahkemesi kararlarında, karar altına alınan uyuşmazlık konusu vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümler ile bunlara bağlı zam ve cezaların toplam değeri üzerinden binde 4,55 oranında nispi harç alınacağı,

maktu harçlara ilişkin III. kısmında, yukarıdaki pansiyonlarda gösterilen ve nispi harca tabi tutulmamış olan tarhiyat veya ceza kesme ve diğer işlemlerle ilgili vergi mahkemesi ve bölge idare mahkemesi kararlarında, 2020 yılı için 54,40-TL maktu harca hükmedileceği düzenlenmiştir.

Dosyanın incelenmesinden; bakılan davanın tarhiyat veya ceza kesme işlemine değil, davacıdan teminat istenilmesine ilişkin işleme karşı açıldığı anlaşılmakta olup Vergi Mahkemesince davacı aleyhine maktu karar harcına hükmedilmesi gerekirken Harçlar Kanunu uyarınca 54,40-TL'den az olmamak üzere, reddedilen miktar üzerinden binde 4,55 oranında hesaplanacak nispi karar harcına hükmedildiği anlaşılmıştır.

Bu husus, yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan düzeltilmesi mümkün eksiklik olarak görüldüğünden, hüküm fıkrasında yer alan "Harçlar Kanunu uyarınca 54,40 TL'den az olmamak üzere reddedilen miktar üzerinden binde 4,55 oranında hesaplanacak nispi karar harcı" ibaresi çıkarılarak yerine "Harçlar Kanunu uyarınca 54,40-TL maktu karar harcı" ibaresi eklenmek suretiyle kararın düzeltilerek onanması gerektiği sonucuna varılmıştır.