Danıştay 9. Daire E.2021/3059 K.2023/435

Dava konusu istem: Davacı adına, bir kısım hasılatını kayıt ve beyan dışı bıraktığından bahisle, takdir komisyonu kararlarına dayanılarak re'sen tarh edilen; 2009 yılı gelir vergisi ve 2009/Ekim-Aralık dönemine ilişkin geçici vergi ile bu vergiler üzerinden kesilen bir kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; davacının takdir komisyonuna sevk tarihi olan 13/11/2014 tarihinde herhangi bir matrah belirlemesine yer verilmeyen vergi müfettişi yazısına istinaden ve re'sen tarh nedeni somut tespit ve verilerle hukuka uygun bir şekilde ortaya konulmaksızın, takdir komisyonuna sevk tarihinden çok sonra düzenlenen … tarih ve … sayılı vergi tekniği raporundaki doneler baz alınmak suretiyle 2009 yılına ilişkin olarak belirlenen matrah üzerinden re'sen tarh edilen bir kat vergi ziyaı cezalı gelir vergisi ile geçici vergi üzerinden kesilen bir kat vergi ziyaı cezasında hukuka uygunluk bulunmadığı,

geçici veri yönünden ise, mahsup dönemi geçmiş olan geçici verginin, 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu’nun mükerrer 120. maddesi gereğince tahakkuk ettirilmeyeceğinden, geçici vergi hakkında karar verilmesine yer olmadığı sonucuna varıldığı gerekçesiyle da...ın kısmen kabulüne kısmen karar verilmesine yer olmadığına vergi ziyaı cezalı gelir vergisi ile geçici vergi üzerinden bir kat kesilen vergi ziyaı cezasının kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti:Olayda, beş yıllık zaman aşımı süresinin dolmasına az bir süre kala,14/11/2014 tarihinde, vergi idaresince davacı takdir komisyonuna sevk edilmiş ise de re'sen tarh sebebi olarak gösterilen "tutulması zorunlu olan defterlerin veya verilen beyannamelerin gerçek durumu yansıtmadığına dair delil bulunması" durumunun … tarih ve … sayılı vergi tekniği raporu ile tespit edildiği, söz konusu takdir komisyonu kararının ilgili vergi tekniği raporuna dayanılmak suretiyle vergi tekniği raporunda tespit edilen matrah esas alınarak yapıldığı,

dolayısıyla dava konusu vergi ziyaı cezalı tarhiyatın dayanağının takdir komisyonu kararı değil vergi tekniği raporu olduğunun anlaşıldığı, 14/11/2014 tarihinde takdir komisyonuna sevk ile zamanaşımının durmasına olanak bulunmadığı,

ancak re'sen tarh sebebinin bulunduğu durumlarda takdir komisyonuna sevk işleminin zamanaşımı süresi durduracağından, 31/12/2014 tarihine kadar tarh ve tebliğ edilmesi gereken 2009 yılına ilişkin vergi ve cezaların, beş yıllık süre geçtikten sonra tebliğ edilmesi nedeniyle zamanaşımına uğradığından dava konusu cezalı tarhiyatta bu yönüyle hukuka uygunluk, mahkeme kararında da sonucu itibariyle hukuka aykırılık bulunmadığından davalının istinaf başvurusunun belirtilen gerekçe ile reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 114. maddesi uyarınca takdir komisyonuna sevk ile zamanaşımı duracağından, davacının 14/11/2014 yılında takdir komisyonuna sevk edilmesi ile zamanaşımı durduğundan ve zamanaşımı süresi içerisinde de 2009 yılına ilişkin vergi ceza ihbarnameleri davacıya tebliğ edildiğinden olayda zamanaşımı bulunmadığı iddiasıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.