Danıştay 9. Daire E.2021/3137 K.2023/3818

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, bir kısım hasılatını kayıt ve beyan dışı bıraktığı, sahte fatura düzenlemek suretiyle komisyon geliri elde ettiği ve alış faturalarının sahte olduğu yolunda düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak 2017/Temmuz-Eylül, Ekim-Aralık dönemleri için re'sen tarh edilen geçici vergi ile kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:.

Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K: … sayılı kararıyla; dava konusu geçici vergilerin matrahı yönünden bağlı olduğu, davacı şirket adına, re`sen tarh edilen 2017 yılına ilişkin üç kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisinin kaldırılması istemiyle açılan davada, Mahkemelerinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararında belirlenen matrah farkı üzerinden yapılan kurumlar vergisi tarhıyatında hukuka aykırılık görülmeyerek bu kısım yönünden davanın reddine karar verildiği,

geçici vergi yönünden, vergi/ceza ihbarnamelerinde, geçici vergi asıllarının aranmayacağı ve gecikme faizi hesaplanabilmesi için ihbarnamede zorunlu olarak yer aldığı belirtilmekte ise de, ihbarnamelerin vergi aslına ilişkin kısmında, vergi aslının fark olarak tarh edilen miktar sütununa yazıldığı dikkate alındığında, geçici vergi aslını ihtiva edip etmediği hususunda tereddüt yaratabilecek nitelikte görülüp, bu haliyle vergi aslını ihtiva etmediğinin açıkça kabulü mümkün bulunmadığından,

diğer bir ifadeyle mahsup imkanı kalmayan geçici vergi asılları için tarhiyat yapılamayacağından, re'sen tarh edilen geçici vergide hukuka uygunluk bulunmadığı, üç kat kesilen vergi ziyaı cezası yönünden, geçici verginin yıllık vergiye mahsuben peşin olarak alınan bir vergi niteliği taşıması nedeniyle vergi ziyaı cezasının, geçici vergi tutarının bir katı oranındaki kısmında hukuka aykırılık, bir katı aşan kısmında ise hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen reddine, kısmen kabulüne, geçici vergi aslı ile vergi ziyaı cezasının bir katını aşan kısmının kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti:Vergi Mahkemesi kararının geçici vergi üzerinden kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının; bir katına ilişkin hüküm fıkrasına yönelik davacı tarafından, bir katı aşan kısmına ilişkin hüküm fıkrasına yönelik davalı idare tarafından ileri sürülen istinaf iddialarının değerlendirilmesinden, davacı adına re`sen tarh edilen 2017 yılına ilişkin üç kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisinin kaldırılması istemiyle açılan davada, Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının redde ilişkin hüküm fıkrasının Dairelerinin … tarih ve E:…,

K:… sayılı kararıyla davacı lehine kaldırılarak davanın kabulüne karar verildiği görüldüğünden, kesilen üç kat vergi ziyaı cezasında hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle, vergi mahkemesi kararının vergi ziya cezasının bir katına ilişkin hüküm fıkrasında hukuki isabet; bir katını aşan kısımına ilişkin hüküm fıkrasında ise, sonucu itibarıyla isabetsizlik görülmediği, geçici vergi asılları hakkında verilen davanın kabulüne ilişkin hüküm fıkrasına yönelik davalı idarenin istinaf başvuruna gelince, vergi/ceza ihbarnamelerinin "Yapılan Tarhiyatın/Kesilen Cezanın Nedeni" kısmında;

"mahsup dönemi geçmiş geçici vergi aslı Gelir Vergisi Kanunu'nun mükerrer 120. maddesi gereğince tahakkuk ettirilmeyecek olup normal vade tarihinden mahsup tarihine kadar geçen süre için sistemde gecikme faizi hesaplanabilmesi için ihbarnamede zorunlu olarak yer almaktadır." şeklindeki açıklamaya yer verildiği, bu itibarla; anılan vergi ziyaı cezalı geçici vergi tarhiyatlarına ilişkin ihbarnamelerde, mahsup döneminin geçmiş olması sebebiyle geçici vergi asıllarının tahakkuk ettirilmeyeceği belirtilmiş olmasına rağmen davacı adına tahakkuk ettirilmeyecek olan geçici vergi asıllarının da dava konusu edildiği anlaşıldığından,

davanın davanın geçici vergi asıllarına ilişkin kısmı yönünden incelenmeksizin reddine karar verilmesi gerekirken, uyuşmazlığın bu kısmının kabulüne ilişkin Mahkeme kararında hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle, davalının istinaf başvurusunun kısmen gerekçeli reddine, kısmen kabulüne, davacının istinaf başvurusunun kabulüne, Vergi Mahkemesi kararının; geçici vergi hakkında verilen davanın kabulüne ilişkin hüküm fıkrasının kaldırılmasına, davanın bu kısmının incelenmeksizin reddine, davanın reddine ilişkin hüküm fıkrasının kaldırılmasına ve bu kısım yönünden davanın kabulüne, bir kat vergi ziyaı cezasının kaldırılmasına karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı hakkında düzenlenen vergi tekniği raporuyla, 2017 yılında üretim faaliyeti olmadığı halde üretim yapılmış gibi göstererek özel tüketim vergisinin iadesi müessesesinden yararlandığı, üretimde kullandığını iddia ettiği hammaddeleri ise belgesiz olarak sattığı, ürettiğini iddia ettiği mamülleri sahte faturalarla ilişkili kişilere sattığının tespit edildiği, sahte belge düzenlediği hususunun somut verilerle ortaya konulduğu, gerçekte bir mal ve hizmet teslimine dayanmayan faturalar tutarı üzerinden davacı adına tarh edilen cezalı kurumlar vergisinin hukuka uygun olduğu iddialarıyla kararın, geçici vergi üzerinden kesilen üç kat vergi ziyaı cezasına ilişkin kısmının bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. Nitekim, temyize konu kararda atıf yapılan karar Dairemizin 19/10/2023 tarih ve E:2021/3136 K:2023/3816 sayılı kararıyla onanmıştır.