Danıştay 9. Daire E.2021/3247 K.2021/4581

Dava, davacı adına, bir kısım alış faturasının sahte olduğundan bahisle düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak 2013/Kasım ve Aralık dönemleri için re'sen tarh edilen üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi ile 213 Sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353/1. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istemiyle açılmıştır.

. Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; dava konusu tarhiyatın dayanağı olan vergi inceleme raporu ile davacıya düzenlediği faturaların sahte olduğu ileri sürülen mükellef hakkında yapılan tespitlerin yer verildiği vergi tekniği raporunun incelenmesinden, düzenlenen faturaların gerçek bir mal ve hizmet ifasına dayanmadığı sonucuna varıldığından, vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi tarhiyatında hukuka aykırılık bulunmadığı;

sahte ve muhteviyatı itibarıyla yanıltıcı belge kullanımı, 213 sayılı Yasa'nın 353/1. maddesinde özel usulsüzlük cezası kesilmesi gereken eylemler arasında gösterilmediği gibi kesilen ceza, maddenin öngörülüş amacına da uygun düşmediğinden, özel usulsüzlük cezasında hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, özel usulsüzlük cezasının kaldırılmasına, kısmen reddine karar verilmiş, söz konusu karara karşı taraflarca istinaf yoluna başvurulmuş ancak, davacı tarafından harç ve posta ücretinin yatırılmaması ve verilen süre içerisinde de eksikliğin tamamlanmaması üzerine,.

Vergi Mahkemesince … tarih ve E:…, K:…, İstinaf No:… sayılı kararla, davacının istinaf başvurusunda bulunmamış sayılmasına karar verilmiştir.

… Bölge İdare Mahkemesi Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla, … Vergi Mahkemesince, davacının istinaf isteminde bulunmamış sayılmasına ilişkin verilen … tarih ve E:…, K:…, İstinaf No:… sayılı karara karşı, davacı tarafından yapılan istinaf başvurusu reddedilmiş ve davalı idare tarafından yapılan istinaf başvurusuna ilişkin inceleme yapılmadan dosya Danıştaya gönderilmiş, Danıştay Dokuzuncu Dairesinin 01/12/2020 tarih ve E:2020/5987, K:2020/5448 sayılı kararıyla, davacı temyiz isteminin kesin olarak reddedilmesi ve davalı istinaf başvurusu hakkında hüküm kurulmak üzere, dosyanın Bölge İdare Mahkemesine gönderilmesi üzerine, … Bölge İdare Mahkemesi Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla davalı istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI

DAVALI İDARENİN İDDİALARI

Davacı adına kesilen özel usulsüzlük cezasının hukuka uygun olduğu iddiasıyla kararın bozulması istenilmektedir.

DAVACININ İDDİALARI

Sahte fatura düzenleyen kişinin cezalandırılması gerektiği ve kendisine yüklenebilecek bir kusur olmadığı iddiasıyla kararın bozulması istenilmekte ve adli yardım talebinde bulunulmaktadır.

KARŞI TARAFIN SAVUNMALARI

Davacı tarafından savunma verilmemiştir. Davalının savunması yasal dayanaktan yoksun olan temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü: 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 31. maddesinde yollamada bulunulan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 334. maddesinde, bir kimsenin adli yardımdan yararlanabilmesi için ödeme gücünden yoksun olmakla birlikte, iddia ve savunmasında da taleplerinin açıkça dayanaktan yoksun olmaması düzenlendiğinden, davacının adli yardım talebi yerinde görülmeyerek işin esasına geçildi:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge İdare Mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, davalı idarece ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. Davacının temyiz istemine gelince; Danıştay Dokuzuncu Dairesinin 01/12/2020 tarih ve E:2020/5987, K:2020/5448 sayılı kararıyla, davacı temyiz isteminin kesin olarak reddedildiği görüldüğünden, kesinleşen bu kısım hakkında davacının temyiz iddialarının incelenmesine olanak bulunmamaktadır.