KÜNYE
Danıştay 9. Daire Başkanlığı 2021/3249 E., 2023/1261 K.·T.C. Danıştay Dokuzuncu Daire
- Karar tarihi
- 5 Nisan 2023
- Esas No
- 2021/3249
- Karar No
- 2023/1261
- Temyiz eden (davalı)
- … Vergi Dairesi Müdürlüğü-…
- Karşı taraf (davacı)
- ...
- İstemin konusu
- … Bölge İdare Mahkemesi Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:… , K:… sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
- Yargılama süreci
- —
Karar Metni
572 kelime·3 dk okuma·4 bölüm
Dava konusu istem: Davacı adına, bir kısım hasılatını kayıt ve beyan dışı bıraktığından bahisle düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak re’sen tarh edilen 2012 yılı gelir vergisi ve 2012/Ekim-Aralık dönemine ilişkin geçici vergi ve bu vergiler üzerinden kesilen bir kat vergi ziyaı cezası ile 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353/1. ve 353/6. maddeleri uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezalarının kaldırılması istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:. Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:… , K:… sayılı kararıyla.
213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353/6. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka aykırılık bulunmadığı; dava konusu edilen ihbarnamede; geçici vergi aslının 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun mükerrer 120. maddesi uyarınca tahakkuk ettirilmeyeceğinin belirtildiği görüldüğünden, başka bir ifadeyle vergi aslının aranmayacağı anlaşıldığından geçici vergi aslının kaldırılması isteminin incelenmesine mahal bulunmadığı; uyuşmazlık konusu olayda, vergi incelemesi yapılırken, davacının ithalat işlemleri ve döviz çıkışı arasındaki fark açısından, defter ve belgelere dayalı sınırlı bir inceleme yapıldığı,
aradaki farka isabet eden kısım kadar belgesiz ticari alım satım işi yapıldığı kabul edilerek gelir vergisi açısından matrah takdiri yapılıp re'sen tarhiyat yapıldığı, davacının Gümrük ve Ticaret Bakanlığı nezdindeki ithalat beyannameleri ile ilgili bakanlık nezdinde herhangi bir araştırma yapılmadığı,
dolayısıyla, davacı tarafından yurt dışına yapılan para transferi ve yapılan ithalat tutarına ilişkin bulunan fark dışında, davacının mal alıp-sattığı yolunda herhangi bir tespitte bulunulmadığı görüldüğünden, eksik inceleme ve araştırmayla, inceleme elemanının kanaatine dayalı olarak düzenlenen inceleme raporuna istinaden salınan vergi ziyaı cezalı gelir vergisinde ve geçici vergi üzerinden kesilen vergi ziyaı cezasında hukuka uyarlık görülmediği,
213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353/1. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasında da hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine, kısmen karar verilmesine yer olmadığına, 213 sayılı Kanun'un 353/1. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının, geçici vergi aslı üzerinden kesilen vergi ziyaı cezasının ve vergi ziyaı cezalı gelir vergisinin kaldırılmasına karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI
Davacının bir kısım hasılatını kayıt ve beyan dışı bıraktığı, bu durumun Gümrük İdaresince de tespit edildiği, tesis edilen işlemlerde hukuka aykırılık bulunmadığı iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI
Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ … 'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 9. Daire, E. 2021/3249, K. 2023/1261, 5 Nisan 2023 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama