Danıştay 9. Daire E.2021/3307 K.2023/637

Dava konusu istem: Sulh Hukuk Mahkemesi Satış Memurluğunca satışa çıkarılan tarlayı satın alan davacı tarafından, yabancı vatandaş olması nedeniyle bu teslim üzerinden katma değer vergisi alınmaması gerektiği ileri sürülerek ödenen 318.600-TL katma değer vergisinin iadesi talebiyle yapılan düzeltme-şikayet başvurusunun zımnen reddine dair işlemin iptali ve ödenen tutarın iadesi istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...Vergi Mahkemesinin ...tarih ve E:..., K:...sayılı kararıyla; dava konusu taşınmazın tarla olduğu, taraflar arasında da taşınmazın niteliğine ilişkin ihtilaf bulunmadığı, davacı tarafından, Türk vatandaşı olmadığından bahisle vergi muafiyetinin bulunduğu iddia edilmesine karşın müzayede mahallerinde yapılan satışların katma değer vergisine tabi olduğu, Türk vatandaşları ile yabancılar arasında ayrıma gidilmediği, tarla niteliğindeki taşınmazların satışlarına yönelik herhangi bir istisnanın bulunmadığı, uyuşmazlıkta 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun ilgili maddelerinde yer alan bir vergi hatasına rastlanılmadığından, dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesi kararının hukuka uygun olduğu, kararın kaldırılmasını gerektiren başka bir neden de bulunmadığı gerekçesiyle davacının istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacının Türk vatandaşı olmadığı, vergi verme ödev ve yükümlülüğü altında bulunmadığı vatandaş olmayan kişiden vergi alınmasının uluslararası hukuka ve evrensel hukuk ilkelerine aykırı olduğu iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Yasal dayanaktan yoksun olan temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.