Danıştay 9. Daire E.2021/3379 K.2021/7238

İstemin konusu

Davacı adına, İstanbul İli, Kadıköy İlçesi, ... Bölge … ada … parselde kayıtlı taşınmazına ilişkin emlak vergilerinin 2013/Şubat ve 2014/Ocak taksitleri ile taşınmaz kültür varlıklarının korunmasına ait katkı payının tahsili amacıyla düzenlenen … tarih ve … sayılı ödeme emrinin iptali istemiyle açılan davayı; Danıştay Dokuzuncu Dairesince verilen bozma kararına uymak suretiyle reddeden ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının, dilekçede ileri sürülen iddialarla temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Yasal dayanaktan yoksun olan temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ: İleri sürülen iddialar Vergi Mahkemesi kararının bozulmasını gerektirecek nitelikte bulunmadığından, temyiz isteminin reddi gerekeceği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İLGİLİ MEVZUAT ve HUKUKİ DEĞERLENDİRME:

Vergi mahkemesi kararlarının Danıştay tarafından bozulması halinde yeniden verilecek kararlara karşı yapılacak temyiz başvuruları vergi mahkemesince bozma esaslarına uyulmuş olup olmadığı yönünden incelenebileceğinden ve olayda, Vergi Mahkemesince Dairemizin bozma kararına uyularak karar verildiği anlaşıldığından, davacı tarafından ileri sürülen iddialar, sözü geçen kararın bozulmasını sağlayacak durumda bulunmamıştır.

Mahkeme kararının nisbi harca hükmedilmesine ilişkin kısmına gelince;

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 6545 sayılı Kanun'un 22. maddesiyle değişik "Temyiz incelemesi üzerine verilecek kararlar" başlıklı 49. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinde; temyiz incelemesi sonunda kararda yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan maddi hatalar ile düzeltilmesi mümkün eksiklik veya yanlışlıklar varsa Danıştayın kararı düzelterek onayacağı hükme bağlanmıştır.

Maddenin gerekçesinde ise, madde ile temyiz incelemesinde sadece maddi hatalarda değil, aynı zamanda yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen eksiklik ya da yanlışlıklarda da düzelterek onama kararı verilmesinin sağlandığı, uygulamada, vekâlet ücretine, yargılama giderlerine ya da faize hükmedilmesinin unutulması ya da bunların yanlış hesaplanması gibi, kararın asli olmayan unsurlarında görülen bir kısım eksiklik ya da yanlışlıklar nedeniyle bozma kararları verildiği,

bunun mahkeme tarafından tekrar karara bağlandığı ve yine bu kararlara karşı yeniden kanun yollarına başvurulabilmesi nedeniyle hem zaman hem de emek kaybına neden olunduğunun görüldüğü, bu suretle esasa etkili olmayan konularda Danıştayın kesin karar vermesi sağlanarak uyuşmazlığın hızla sonuçlandırılmasının amaçlandığı hususlarına yer verilmiştir.

.492 sayılı Harçlar Kanununun 54. maddesinde ise, Vergi yargısı harçlarının (3) sayılı tarifede yazılı işlemlerden değer ölçüsüne göre nisbi esas üzerinden, işlemin nevi ve mahiyetine göre ise maktu esas üzerinden alınacağı, 492 sayılı Harçlar Kanununa bağlı 3 sayılı Vergi Yargısı Harçları bölümünün nisbi harçlara ilişkin II. kısmının (a) bendinde, "Vergi Mahkemesi ile Bölge İdare Mahkemesi kararlarında.

Tarhiyata ve ceza kesme işlemlerine karşı mükellefin dava açması üzerine vergi mahkemesinin nihai kararları ile Bölge İdare Mahkemesinin kararlarında, karar altına alınan uyuşmazlık konusu vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümler ile bunlara bağlı zam ve cezaların toplam değeri üzerinden binde 4,55 oranında nisbi harç alınacağı, yine Vergi Yargısı Harçları bölümünün III. kısmında ise "Yukarıdaki pozisyonlarda gösterilen ve nispi harca tabi tutulmamış olan tarhiyat veya ceza kesme ve diğer işlemlerle ilgili" olarak Vergi mahkemesi ve bölge idare mahkemesi kararlarında maktu harca hükmedileceği kurala bağlanmıştır.

Dosyanın incelenmesinden; bakılan davanın tarhiyat veya ceza kesme işlemine değil, ödeme emrine karşı açıldığı anlaşılmakta olup Vergi Mahkemesince davacı aleyhine maktu harca hükmedilmesi gerekirken "59,30.-TL'den az olmamak üzere üzere reddedilen dava konusu tutar üzerinden binde 4,55 oranında hesaplanacak nispi karar harcının davacıdan tahsiline " yazıldığı anlaşılmıştır.

Bu husus, yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan düzeltilmesi mümkün eksiklik olarak görüldüğünden hüküm fıkrasında yer alan "59,30.-TL'den az olmamak üzere üzere reddedilen dava konusu tutar üzerinden binde 4,55 oranında hesaplanacak nispi karar harcının davacıdan tahsiline" ibaresinin çıkarılarak yerine "davacıdan 59,30 TL maktu karar harcının alınmasına" ibaresinin eklenmek suretiyle kararın düzeltilerek onanması gerektiği sonucuna varılmıştır.